Talmud do Gittin 9:6
שְׁנֵי גִטִּין שֶׁכְּתָבָן זֶה בְצַד זֶה וּשְׁנַיִם עֵדִים עִבְרִים בָּאִים מִתַּחַת זֶה לְתַחַת זֶה וּשְׁנַיִם עֵדִים יְוָנִים בָּאִים מִתַּחַת זֶה לְתַחַת זֶה, אֶת שֶׁהָעֵדִים הָרִאשׁוֹנִים נִקְרָאִין עִמּוֹ, כָּשֵׁר. עֵד אֶחָד עִבְרִי וְעֵד אֶחָד יְוָנִי, עֵד אֶחָד עִבְרִי וְעֵד אֶחָד יְוָנִי בָּאִין מִתַּחַת זֶה לְתַחַת זֶה, שְׁנֵיהֶן פְּסוּלִין:
Dwa gittin napisane [na dwóch stronach], jeden obok drugiego, i dwóch hebrajskich świadków, rozciągających się od poniżej jednego (dostać) do drugiego, [tj. Dwóch Hebrajczyków podpisanych pod jednym dostaniem, (ich podpisy rozciągają się) pod drugim; nazwisko świadka pod pierwszym otrzymaniem, a imię jego ojca pod drugim. Podobnie drugi (hebrajski) świadek pod nim] i dwóch greckich świadków [dwóch Izraelitów, pochodzących z Grecji, którzy następnie podpisali greckim pismem od lewej do prawej, tak że imię świadka znajduje się pod drugim get, i imię jego ojca pod pierwszym], ważny jest wniosek, z którym czyta się świadków. [Jeśli Hebrajczycy są podpisani powyżej, tak, że hebrajski pismo od prawej do lewej, imię świadka znajduje się pod prawą ręką, a imię jego ojca po lewej, prawe jest ważne. A jeśli Grecy są podpisani powyżej, lewa jest ważna; bo nazwiska świadków są po lewej stronie. Uzasadnienie: Podejrzewamy, że ci ostatni świadkowie mogli dostosować scenariusz do porządku zastosowanego przez pierwszych świadków. Tak więc, gdyby Hebrajczycy byli podpisani powyżej, od prawej do lewej, po prawej stronie, kiedy dwaj Grecy przyszli podpisać pod nimi (po lewej stronie), mogliby również postępować zgodnie z poleceniem Hebrajczyków, tak że wszyscy czterej podpisaliby się po prawej stronie. Podobnie, gdyby Grecy byli podpisani powyżej (po lewej stronie dostali), Hebrajczycy, którzy przyszli po nich, mogli odwrócić kolejność pisma hebrajskiego i przejść od lewej do prawej, tak że wszyscy czterej podpisaliby się po lewej stronie. .] Jeden świadek był Hebrajczykiem, drugi świadkiem Grekiem; jeden świadek to Hebrajczyk, jeden świadek Greka, rozciągający się od jednego do drugiego—oba są nieważne. [Uzasadnienie: Podejrzewamy, że pierwszy świadek hebrajski mógł podpisać się po prawej stronie, od prawej do lewej, w porządku pisma hebrajskiego, a drugi, grecki świadek, po lewej stronie, w porządku greckim skrypt, od lewej do prawej; i że trzeci świadek, Hebrajczyk, odwrócił kolejność hebrajską i również zaczął od lewej, tak jak Grek przed nim, tak że on również jest podpisany po lewej stronie; i że ostatni, grecki świadek, podpisał się w swój zwyczajowy sposób, od lewej do prawej, tak że on również jest podpisany na lewej ręce—tak, że jest trzech świadków podpisanych po lewej stronie, a tylko jeden po prawej. Albo odwrotnie: drugi świadek, grecki, odwrócił swój pismo, aby dostosować się do porządku pisma hebrajskiego i zaczął od prawej do lewej, tak jak pierwszy, hebrajski świadek; że trzeci hebrajski świadek, podpisany w swój zwyczajowy sposób, z prawej strony—tak, że wszystkie trzy są podpisane po prawej stronie; i że drugi świadek grecki sam podpisał się w swój zwyczajowy sposób, po lewej stronie dostał. A ponieważ nie wiemy, na którym getcie podpisano trzy, a na którym tylko jeden, oba są nieważne.]