Talmud do Edujot 4:10

הַמַּדִּיר אֶת אִשְׁתּוֹ מִתַּשְׁמִישׁ הַמִּטָּה, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, שְׁתֵּי שַׁבָּתוֹת. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, שַׁבָּת אֶחָת. הַמַּפֶּלֶת לְאוֹר שְׁמֹנִים וְאֶחָד, בֵּית שַׁמַּאי פּוֹטְרִין מִן הַקָּרְבָּן, וּבֵית הִלֵּל מְחַיְּבִין. סָדִין בְּצִיצִית, בֵּית שַׁמַּאי פּוֹטְרִין, וּבֵית הִלֵּל מְחַיְּבִים. כַּלְכָּלַת הַשַּׁבָּת, בֵּית שַׁמַּאי פּוֹטְרִין, וּבֵית הִלֵּל מְחַיְּבִין:

Jeśli ktoś zabroni żonie współżycia przez przysięgę [jak wtedy, gdy mówi: „Niech mi zabronione będzie korzystanie z waszego wspólnego pożycia” (ale jeśli powie: „Zakazane jest wam korzystanie z mojego wspólnego pożycia”, nie jest to zabronione, bo jest wobec niej zobowiązany, jak jest napisane (Wj 21:10): „… i jej (małżeńskiego) czasu nie będzie on wstrzymywał”)] —Beth Shammai mówi: dwa tygodnie. [Jeśli złożył taką przysięgę, musi czekać pełne dwa tygodnie (przed wznowieniem stosunków); bo tak znajdujemy z kobietą, która urodziła kobietę, że jest nieczysta przez dwa tygodnie.] A Beth Hillel mówi: jeden tydzień. [Albowiem w ten sposób stwierdzamy, że nidda jest nieczysta od siedmiu dni; a to, co powszechne (mężczyzna złości się na swoją żonę i zakazuje jej przez ślub), wyprowadzamy z tego, co powszechne (niddah, co jest częstym zjawiskiem)—w przeciwieństwie do porodu, co nie jest tak powszechne. A Beth Shammai uważa, że ​​wywodzimy coś, co on powoduje (ślub mężczyzny, który powoduje jej zaniechanie), z czegoś, co on powoduje (poród, który przechodzi przez niego)—w przeciwieństwie do niddah, które przychodzi samo z siebie. Jeśli (zabrania jej) więcej niż jeden tydzień według Beth Hillel lub więcej niż dwa tygodnie według Beth Shammai, musi ją odesłać i dać jej kethubę—nawet gdyby był woźnicą wielbłąda, którego czas małżeński przypada raz na trzydzieści dni, lub marynarzem, którego czas małżeństwa jest raz na sześć miesięcy.] Jeśli kobieta poroniła w przeddzień osiemdziesiątego pierwszego dnia [jej porodu kobiecie, w którym to przypadku ona przynosi ofiarę przebłagania w osiemdziesiątym pierwszym dniu (za pierwsze porody)], Beth Shammai zwolniła ją z ofiary [za drugie (poronione) porody, mimo że miało to miejsce po „dopełnienie” (dni jej oczyszczenia [tzn. Księga Kapłańska 12: 6]), ponieważ miało to miejsce w nocy, kiedy nie można przynosić ofiary, napisano (tamże 7:38): „… w dniu, w którym Nakazał… aby złożyć swoje ofiary, „dlatego w odniesieniu do ofiary ten (osiemdziesiąty pierwszy dzień) jest uważany za dzień„ zakończenia ”.] A Beth Hillel rządzi nim jako odpowiedzialna za drugą ofiarę [ponieważ ona poroniła po czasie "skonsumowania".] A (lniana) nocna koszula z citzitem, [(który zawiera sznur tcheleth, (wełna farbowana (fioletową) krwią f a chilazon)] to kilajim (zabroniona domieszka [wełny i lnu]). Beth Shammai zwalnia [taką szatę od citzith w ciągu dnia], a Beth Hillel tego nie robi. [W ciągu dnia, w czasie micwy (citzith), przychodzi przykazanie pozytywne i unieważnia przykazanie negatywne (zakaz noszenia sza'atnez (tzn. [Powtórzonego Prawa 22:11]): „Nie będziesz nosić szatnez, wełny i płótno razem "). Ale w nocy, kiedy micwa cycyty nie osiąga, jest napisane (Lb 15:39):" I ujrzycie to (tcheleth) ", wyłączając (z micwy) nocną szatę, jeśli nosi lnianą szatę nocną z przyczepionym cycitem, popełnia przestępstwo „Nie będziesz nosić sza'atnez”. Beth Shammai utrzymuje, że zakazujemy noszenia (lnianej) koszuli nocnej z citzitem. w ciągu dnia, aby nie było noszone w nocy, kiedy (micwa cycitha nie uzyskała) byłby odpowiedzialny za kilajim. A Beth Hillel twierdzi, że nie wydamy takiego dekretu.] Kosz szabatu [ czyli kosz pełen owoców przeznaczony na szabat]—Beth Shammai zwalnia ich [z płacenia dziesięciny, utrzymując, że szabat „obowiązuje” tylko wtedy, gdy nadejdzie.] A Beth Hillel zobowiązuje [ich do oddania dziesięciny natychmiast, nawet przed nadejściem szabatu. Odkąd bowiem wyznaczył ich na szabat, natychmiast „przyjął się”.]

Jerusalem Talmud Maasrot