Talmud do Chullin 6:1

כִּסּוּי הַדָּם נוֹהֵג בָּאָרֶץ וּבְחוּצָה לָאָרֶץ, בִּפְנֵי הַבַּיִת וְשֶׁלֹּא בִפְנֵי הַבַּיִת, בְּחֻלִּין אֲבָל לֹא בְמֻקְדָּשִׁים. וְנוֹהֵג בְּחַיָּה וּבְעוֹף, בִּמְזֻמָּן וּבְשֶׁאֵינוֹ מְזֻמָּן. וְנוֹהֵג בְּכוֹי, מִפְּנֵי שֶׁהוּא סָפֵק. וְאֵין שׁוֹחֲטִין אוֹתוֹ בְיוֹם טוֹב. וְאִם שְׁחָטוֹ, אֵין מְכַסִּין אֶת דָּמוֹ:

Przykazanie zakrywania krwi [dzikich zwierząt i ptactwa] (Kapł. 17:19) jest obowiązkowe w Ziemi Świętej i poza nią, podczas i po istnieniu Świątyni, u zwierząt zabitych za חולין, ale nie w tych, które są ofiarami konsekrowanymi. Dotyczy to wyłącznie dzikich zwierząt i ptactwa, niezależnie od tego, czy były one udomowione, czy też zostały złowione na wolności. Również do כוי, ponieważ jest wątpliwe [czy to zwierzę należy zaliczyć do zwierząt domowych czy dzikich]. Może więc nie zabił go w święto, ale jeśli został zabity [na nim], jego krew nie musi być pokryta [w tym dniu].

Poznaj talmud do Chullin 6:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.