Talmud do Chullin 2:4

שָׁחַט אֶת הַוֶּשֶׁט וּפָסַק אֶת הַגַּרְגֶּרֶת, אוֹ שָׁחַט אֶת הַגַּרְגֶּרֶת וּפָסַק אֶת הַוֶּשֶׁט, אוֹ שֶׁשָּׁחַט אַחַד מֵהֶן וְהִמְתִּין לָהּ עַד שֶׁמֵּתָה, אוֹ שֶׁהֶחֱלִיד אֶת הַסַּכִּין תַּחַת הַשֵּׁנִי וּפְסָקוֹ, רַבִּי יְשֵׁבָב אוֹמֵר, נְבֵלָה. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, טְרֵפָה. כְּלָל אָמַר רַבִּי יְשֵׁבָב מִשּׁוּם רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, כֹּל שֶׁנִּפְסְלָה בִשְׁחִיטָתָהּ, נְבֵלָה. כֹּל שֶׁשְּׁחִיטָתָהּ כָּרָאוּי וְדָבָר אַחֵר גָּרַם לָהּ לִפָּסֵל, טְרֵפָה. וְהוֹדָה לוֹ רַבִּי עֲקִיבָא:

Gdy przełyk został prawidłowo przecięty, ale tchawica została oderwana lub odwrotnie; lub, że przeciął jedną z rur, a potem czekał, aż zwierzę zdechnie; albo, że przykrył lub schował nóż, umieszczając go pod drugą rurką i odciął; musi, według R. Jishbaba, uważać go za Nebelę [tj. za zwierzę, które zdechło samo z siebie], ale według R. Akivaha, za Terefę [tj. zwierzę rozdarte przez dzikie bestie]. R. Jishbab podał następującą zasadę z autorytetu R. Jozuego: „Każde zwierzę, które z powodu błędu w uboju stało się Pasool [lub niezdatne do użytku], musi być uważane za Nebelę; ale kiedy rzeź został wykonany należycie i stał się Pasool z innej przyczyny, należy go uważać za Terefa. " Wtedy R. Akivah zgodził się na niego [R. Jishbab].

Poznaj talmud do Chullin 2:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.