Talmud do Chullin 10:4
גֵּר שֶׁנִּתְגַּיֵּר וְהָיְתָה לוֹ פָרָה, נִשְׁחֲטָה עַד שֶׁלֹּא נִתְגַּיֵּר, פָּטוּר. מִשֶּׁנִּתְגַּיֵּר, חַיָּב. סָפֵק, פָּטוּר, שֶׁהַמּוֹצִיא מֵחֲבֵרוֹ עָלָיו הָרְאָיָה. אֵיזֶהוּ הַזְּרוֹעַ, מִן הַפֶּרֶק שֶׁל אַרְכֻּבָּה עַד כַּף שֶׁל יָד. וְהוּא שֶׁל נָזִיר. וּכְנֶגְדּוֹ בָרֶגֶל, שׁוֹק. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, שׁוֹק, מִן הַפֶּרֶק שֶׁל אַרְכֻּבָּה עַד סֹבֶךְ שֶׁל רָגֶל. אֵיזֶהוּ לְחִי, מִן הַפֶּרֶק שֶׁל לְחִי עַד פִּקָּה שֶׁל גַּרְגָּרֶת:
Jeśli prozelita miał krowę, którą zabił, zanim przyjął judaizm, jest wolny od płacenia oblacji, ale nie, jeśli ubój nastąpił po jego nawróceniu. W wątpliwym przypadku jest on wolny, ponieważ ciężar odpowiedzialności spoczywa na tym, który zgłasza roszczenie. Jakie są granice barku? Od zgięcia kolana do kości biodrowej: dotyczy to również barku, o którym mowa w ofierze nazarejczyka, jak również tylnej nogi aż do pnia [w ofiarach pokoju]. [Granice] nogi są, według R. Jehudy, od stawu biodrowego do uda. [Granice] dwóch policzków rozciągają się od ich stawów do górnego pierścienia tchawicy.