Talmud do Chagiga 2:6

הַטּוֹבֵל לְחֻלִּין וְהֻחְזַק לְחֻלִּין, אָסוּר לְמַעֲשֵׂר. טָבַל לְמַעֲשֵׂר וְהֻחְזַק לְמַעֲשֵׂר, אָסוּר לִתְרוּמָה. טָבַל לִתְרוּמָה, וְהֻחְזַק לִתְרוּמָה, אָסוּר לְקֹדֶשׁ. טָבַל לְקֹדֶשׁ וְהֻחְזַק לְקֹדֶשׁ, אָסוּר לְחַטָּאת. טָבַל לְחָמוּר, מֻתָּר לְקַל. טָבַל וְלֹא הֻחְזַק, כְּאִלּוּ לֹא טָבָל:

[To jest inny poziom (w oczyszczaniu):] Jeśli ktoś zanurzy się na chullin i zamierza [to zanurzenie sprawić, że] kwalifikuje się do chullin, nie wolno mu [jeść drugiej] dziesięciny, [która jest spożywana w Jerozolimie — dopóki nie zanurzy się specjalnie dla dziesięciny —i tak ze wszystkimi.] Jeśli zanurzył się dla dziesięciny i kwalifikował się do otrzymywania dziesięciny, nie wolno mu (jeść) terumah. Jeśli zanurzył się w terumah i kwalifikował się do terumah, nie wolno mu (jeść) kodesz. Jeśli zanurzył się na kodesz i kwalifikował się do kodeszu, nie wolno mu (dotykać) chatath [wody uświęconej popiołem czerwonej jałówki]. Jeśli zanurzył się dla bardziej rygorystycznych, wolno mu (jeść) mniej surowe . Jeśli zanurzył się i nie miał zamiaru kwalifikować się (do niczego), to tak jakby nie zanurzał [na dziesięcinę, i, rzecz jasna, za terumę i kodesz, ale jest to (ważne) zanurzenie na chullin, chullin niewymagające zamiaru.]

Poznaj talmud do Chagiga 2:6. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.