Talmud do Berachot 9:1
הָרוֹאֶה מָקוֹם שֶׁנַּעֲשׂוּ בוֹ נִסִּים לְיִשְׂרָאֵל, אוֹמֵר בָּרוּךְ שֶׁעָשָׂה נִסִּים לַאֲבוֹתֵינוּ בַּמָּקוֹם הַזֶּה. מָקוֹם שֶׁנֶּעֶקְרָה מִמֶּנּוּ עֲבוֹדָה זָרָה, אוֹמֵר בָּרוּךְ שֶׁעָקַר עֲבוֹדָה זָרָה מֵאַרְצֵנוּ:
Jeśli ktoś zobaczy miejsce, gdzie dokonano cudów dla Izraela [takie jak miejsce, gdzie Izrael przekroczył Morze Czerwone, przejście przez doliny Arnon, przejście przez Jordan, kamień, na którym siedział Mojżesz, gdy toczył wojnę z Amalekiem, i tym podobne] mówi: „Błogosławiony Ten, który dokonał cudów dla naszych przodków na tym miejscu”. [Z powodu cudu dokonanego dla wielu, takich jak wspomniany powyżej, wszyscy mają błogosławić; ale nad cudem dokonanym dla człowieka, tak jak widząc miejsce, w którym dokonano dla niego cudu, trzeba powiedzieć: „Błogosławiony Ten, który dokonał dla mnie cudu w tym miejscu”. A jego syn i wnuk muszą powiedzieć: „Błogosławiony Ten, który dokonał cudu dla moich ojców na tym miejscu”. Wszystkie błogosławieństwa Miszny wymagają wzmianki o „Imieniu” i „Królestwie”, przy czym wszelkie błogosławieństwa, których brakuje, nie są błogosławieństwem.] (Jeśli ktoś widzi) miejsce, z którego wykorzeniono bałwochwalstwo, mówi: „Błogosławiony jest Ten, który wykorzenione bałwochwalstwo z naszej ziemi. "