Talmud do Berachot 3:6

זָב שֶׁרָאָה קְרִי, וְנִדָּה שֶׁפָּלְטָה שִׁכְבַת זֶרַע, וְהַמְשַׁמֶּשֶׁת שֶׁרָאֲתָה נִדָּה, צְרִיכִין טְבִילָה, וְרַבִּי יְהוּדָה פּוֹטֵר:

Zav (osoba cierpiąca na przepływ narządów płciowych), która wypuściła nasienie, nidda, która wyemitowała nasienie, oraz kobieta, która odbyła stosunek płciowy i stała się niddah, musi przejść rytualne zanurzenie. [Zav, który wypuścił nasienie: Chociaż jest nieczysty przez siedem dni z powodu nieczystości zav, a to zanurzenie nie czyni go czystym, to jednak musi przejść to zanurzenie dla słów Tory z powodu wydzielania nasienia, ustanowionego przez Ezdrasza. Podobnie nidda, która chce się modlić i emituje nasienie (z wcześniejszego stosunku), jest uważana za osobę, która wypuszcza nasienie. I takie wydzielanie nasienia czyni kobietę nieczystą przez trzy dni po stosunku. Po tym czasie gnije w jej ciele i nie jest już zdolny do życia. I należy to rozumieć w ten sposób: „Nidda, która wyemitowała teraz nasienie ze stosunku płciowego, zanim stała się niddah, i kobieta, która odbyła stosunek— ten, który po stosunku stał się niddah —trzeba poddać się rytualnemu zanurzeniu.] A R. Juda tego nie wymaga. [R. Juda nie wymaga tego nawet w przypadku kobiety, która po stosunku stała się niddah, chociaż ab initio musi poddać się rytualnemu zanurzeniu i można twierdzić, że obowiązek zanurzenia jej nie opuszcza. A już napisaliśmy powyżej, że ten obrzęd zanurzenia został uchylony, będąc „zarządzeniem, którego większość zboru nie może przestrzegać”].

Poznaj talmud do Berachot 3:6. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.