Talmud do Arachin 6:5
אֶחָד הַמַּקְדִּישׁ אֶת נְכָסָיו, וְאֶחָד הַמַּעֲרִיךְ אֶת עַצְמוֹ, אֵין לוֹ, לֹא בִכְסוּת אִשְׁתּוֹ, וְלֹא בִכְסוּת בָּנָיו, וְלֹא בַצֶּבַע שֶׁצְּבָעָן לִשְׁמָן, וְלֹא בְסַנְדָּלִים חֲדָשִׁים שֶׁלְּקָחָן לִשְׁמָן. אַף עַל פִּי שֶׁאָמְרוּ, עֲבָדִים נִמְכָּרִים בִּכְסוּתָן לְשֶׁבַח, שֶׁאִם תִּלָּקַח לוֹ כְסוּת בִּשְׁלֹשִׁים דִּינָר, מַשְׁבִּיחַ הוּא מָנֶה, וְכֵן פָּרָה, אִם מַמְתִּינִים אוֹתָהּ לָאִטְלִיס, מַשְׁבַּחַת הִיא, וְכֵן מַרְגָּלִית, אִם מַעֲלִין אוֹתָהּ לַכְּרָךְ, מַשְׁבַּחַת הִיא, אֵין לַהֶקְדֵּשׁ אֶלָּא מְקוֹמוֹ וְשַׁעְתּוֹ:
Bez względu na to, czy ktoś poświęca swoją własność, czy też sam się ocenia, ona [Świątynia] nie ma prawa do szat jego żony ani do ubrań jego dzieci, ani do farbowanych ubrań, które ufarbował na ich użytek, ani do nowych sandałów, które kupił na ich użytek. Chociaż powiedzieli: „Niewolnicy są sprzedawani wraz z ich szatami, aby zwiększyć ich wartość”, ponieważ kiedy kupuje się dla niego szatę za trzydzieści dinarów, jego wartość wzrasta o jedną manę . Podobnie jest z krową, jeśli czeka na dzień targowy, zyskuje na wartości, podobnie jak perła przywieziona do dużego miasta zyskuje na wartości. Niemniej jednak fundusz Temple może żądać wartości czegokolwiek tylko na swoim miejscu i w swoim czasie.