Responsa do Szabbat 2:3
כָּל הַיּוֹצֵא מִן הָעֵץ אֵין מַדְלִיקִין בּוֹ אֶלָּא פִשְׁתָּן. וְכָל הַיּוֹצֵא מִן הָעֵץ אֵינוֹ מִטַּמֵּא טֻמְאַת אֹהָלִים אֶלָּא פִשְׁתָּן. פְּתִילַת הַבֶּגֶד שֶׁקִּפְּלָהּ וְלֹא הִבְהֲבָהּ, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, טְמֵאָה, וְאֵין מַדְלִיקִין בָּהּ. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, טְהוֹרָה, וּמַדְלִיקִין בָּהּ:
Cokolwiek wydziela drzewo, nie jest używane do rozpalania [tj. Do robienia z niego knota], z wyjątkiem lnu [który jest nazywany „drzewem”, a mianowicie. (Jozuego 1: 6): „I ukryła je wśród lnu”, mimo to rozpalamy go knotem zrobionym z niego. A konopie i bawełna nie pochodzą z drzewa, ale są rodzajem nasion, z tego powodu są rozpalane. Również len jest rodzajem nasienia i jest dodawany (jeśli jest to dozwolone) tylko dlatego, że nazywa się go drzewem, a mianowicie: „I ukryła je wśród lnu drzewnego”]. A cokolwiek wydobywa się z drzewa, nie powoduje nieczystości namiotu [(jeśli ktoś zrobił z nich namiot, a trupy znajdowały się pod nim, jest to jak każdy inny dom i nie wymaga pokropienia ani zanurzenia; ponieważ sam namiot nie staje się nieczysty, ale tylko naczynia pod nim.)] z wyjątkiem lnu [w takim przypadku sam namiot staje się nieczysty, jest napisane (Lb 19:18): „I pokropi namiot”; i wywodzi się (przez tożsamość) „namiot” - „namiot” z tego, co jest powiedziane w odniesieniu do Przybytku, a mianowicie. (Wj 40:19): „I rozpostarł namiot na przybytku”. A w namiocie przybytku nie było nic, co wydobywało się z drzewa, tylko len, a mianowicie. (Tamże. 26: 1): „dziesięć zasłon ze skręconego lnu.”] Knot (wykonany z) szaty, która była skręcona, ale jeszcze nie nadpalona [na płomieniu do właściwego rozpalenia (mówimy o fragmencie szaty, który to dokładnie trzy na trzy palce)]—R. Eliezer mówi: To jest nieczyste, a my nim nie rozpalamy. R. Akiva mówi: Jest czysty i my nim rozpalamy. [(„To jest nieczyste” :) Bo to, że zostało skręcone, nie pozbawia go statusu „szaty”, nie zostało przypalone. („Jest czyste” :) Jego skręcenie usuwa go ze statusu „szaty”, tak jakby brakowało mu trzech na trzy palce; a wszystko, co jest mniejsze niż ten rozmiar, nie nabywa ani plagi - nieczystości, ani nieczystości martwego ciała. („a my nie rozpalamy” :) Mówimy o święcie, które wypada w przeddzień szabatu, gdzie obowiązuje zakaz muktzeh, a nie możemy rozpalić kawałkami przedmiotów (kelim), które zostały tego dnia połamane , bo to będzie „nolad” (dosł. „urodzony” w tym dniu). Ale możemy rozpalić (kompletnymi) artykułami, ponieważ wolno je przenosić. I wszyscy utrzymują, że trzeba zapalić większość knota wychodzącego z lampy, zanim zdejmie rękę. Tak więc uzasadnienie R. Eliezera, który mówi, że nie rozpalamy go: jego skręcenie nie usuwa go ze statusu (kompletnego) „artykułu”, tak że kiedy trochę go zapala, ponieważ jest dokładnie trzy na trzy, renderuje go jako kawałek artykułu (mniej niż trzy na trzy nie jest artykułem), a kiedy zapala go rękami, aby ukończyć (wymóg oświetlenia) większość tego, co się pojawia (z lampy) okazuje się, że zapala on kawałek przedmiotu, który został złamany podczas festiwalu (bo kiedy mówimy, że wolno zapalać przedmioty, to tylko wtedy, gdy nie są dotykane po zmniejszeniu ich rozmiaru ). A R. Akiva mówi, że możemy nim rozpalić. Uważa, że jego przekręcenie usuwa go ze statusu „wyrobu”. I przekręcił go w przeddzień święta, bo nie wolno przekręcać knota w święto. Dlatego nie mamy kawałka artykułu, który został zepsuty na festiwalu i wolno się nim rozpalić. Halacha jest zgodna z R. Akivą.]