Responsa do Megilla 1:10

אֵין בֵּין בָּמָה גְדוֹלָה לְבָמָה קְטַנָּה אֶלָּא פְסָחִים. זֶה הַכְּלָל, כָּל שֶׁהוּא נִדָּר וְנִדָּב, קָרֵב בַּבָּמָה. וְכֹל שֶׁאֵינוֹ לֹא נִדָּר וְלֹא נִדָּב, אֵינוֹ קָרֵב בַּבָּמָה:

Nie ma różnicy między dużą bamą (kopcem ofiarnym) a małą bamą, ale pesachim (ofiary z Pesach). [To, kiedy bamota była dozwolona. Duża bama to zbiorowy kopiec ofiarny, taki jak kopiec Nov i Giveon. Mała bama to taka, którą każda osoba robi dla siebie. Pesachim i wszystkie (ofiary) takie jak pesachim, tj. Obowiązkowe ofiary o określonym czasie, takie jak temidim i mussafim (są składane na dużej bamie, ale nie na małej); ale obowiązkowe ofiary nie mające określonego czasu, takie jak cielec zapomnienia zboru i kozły za (nieświadome) bałwochwalstwo, nie były składane nawet na dużej bama.] Taka jest zasada: Cokolwiek jest ślubowane i ofiarowane, może być ofiarowane na (mały) bamah; cokolwiek nie jest ślubowane i ofiarowane, nie może być ofiarowane na bama.

Poznaj responsa do Megilla 1:10. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.