Responsa do Eruwin 7:6

כֵּיצַד מִשְׁתַּתְּפִין בַּמָּבוֹי. מֵנִיחַ אֶת הֶחָבִית וְאוֹמֵר, הֲרֵי זוֹ לְכָל בְּנֵי מָבוֹי, וּמְזַכֶּה לָהֶן עַל יְדֵי בְנוֹ וּבִתּוֹ הַגְּדוֹלִים וְעַל יְדֵי עַבְדּוֹ וְשִׁפְחָתוֹ הָעִבְרִים וְעַל יְדֵי אִשְׁתּוֹ, אֲבָל אֵינוֹ מְזַכֶּה לֹא עַל יְדֵי בְנוֹ וּבִתּוֹ הַקְּטַנִּים וְלֹא עַל יְדֵי עַבְדּוֹ וְשִׁפְחָתוֹ הַכְּנַעֲנִים, מִפְּנֵי שֶׁיָּדָן כְּיָדוֹ:

Jak tworzy się partnerstwo w Mavui? Odstawia dzban (na żywność), [własny, jeśli chce, w którym to przypadku musi im go przydzielić (bo jeśli należy do innych, żadne przydział nie jest konieczne)] i mówi: „To jest dla wszyscy mieszkańcy mavui. " I przydziela je im przez swego dorosłego syna lub córkę, przez swego hebrajskiego niewolnika lub niewolnicę albo przez swoją żonę. [Mówi do nich: „Odbierzcie ten dzban i zdobądźcie go w imieniu wszystkich mieszkańców mavui”. A odbiorca podnosi eruw w swojej dłoni na szerokość dłoni z ziemi, tak długo, jak znajduje się on w jego domenie (właściciela), nie dokonuje się żadnego przejęcia (dla innych) i mówi: „Zdobyłem go dla nich. "]; ale nie przekazuje go przez swego kananejskiego niewolnika lub niewolnicę, gdyż ich ręka jest jak jego (pana) ręka [i przydział (innym) nie jest przez to wykonywany].

Teshuvot Maharam