Related do Sukka 3:13
יוֹם טוֹב הָרִאשׁוֹן שֶׁל חָג שֶׁחָל לִהְיוֹת בְּשַׁבָּת, כָּל הָעָם מוֹלִיכִין אֶת לוּלְבֵיהֶן לְבֵית הַכְּנֶסֶת. לַמָּחֳרָת מַשְׁכִּימִין וּבָאִין, כָּל אֶחָד וְאֶחָד מַכִּיר אֶת שֶׁלּוֹ, וְנוֹטְלוֹ. מִפְּנֵי שֶׁאָמְרוּ חֲכָמִים, אֵין אָדָם יוֹצֵא יְדֵי חוֹבָתוֹ בְּיוֹם טוֹב הָרִאשׁוֹן שֶׁל חָג בְּלוּלָבוֹ שֶׁל חֲבֵרוֹ. וּשְׁאָר יְמוֹת הֶחָג, אָדָם יוֹצֵא יְדֵי חוֹבָתוֹ בְּלוּלָבוֹ שֶׁל חֲבֵרוֹ:
Jeśli pierwszy dzień święta wypada w szabat, każdy zabiera lulav do synagogi (w przeddzień szabatu). [Ponieważ jest powiedziane później, że micwa lulaw jest nadrzędna wobec szabatu tylko pierwszego dnia święta. Dlatego przynosili tam swoje lulavimy od szabatu]. Następnego dnia wstają wcześnie i przychodzą (do synagogi). Każdy rozpoznaje swoje i je przyjmuje. Mędrcy bowiem powiedzieli: „Pierwszego dnia święta nie wypełnia się swego zobowiązania z lulavem swego bliźniego [jest napisane (Księga Kapłańska 23:40)]:„ I weźmiecie sobie za siebie pierwszego dnia ”. A jeśli jego sąsiad daje mu go w prezencie, nawet pod warunkiem, że go zwróci, jest to dar w dobrej wierze, a on bierze go i wypełnia z nim swoje zobowiązanie, a następnie zwraca. A jeśli go nie zwróci, z mocą wsteczną widać, że został przez niego skradziony— w takim przypadku nie wypełnił swojego zobowiązania.] A w pozostałe dni święta wypełnia się swój obowiązek lulavem sąsiada.