Related do Szekalim 1:3
בַּחֲמִשָּׁה עָשָׂר בּוֹ, שֻׁלְחָנוֹת הָיוּ יוֹשְׁבִין בַּמְּדִינָה. בְּעֶשְׂרִים וַחֲמִשָּׁה, יָשְׁבוּ בַּמִּקְדָּשׁ. מִשֶּׁיָּשְׁבוּ בַּמִּקְדָּשׁ, הִתְחִילוּ לְמַשְׁכֵּן. אֶת מִי מְמַשְׁכְּנִין, לְוִיִּם וְיִשְׂרְאֵלִים, גֵּרִים וַעֲבָדִים מְשֻׁחְרָרִים, אֲבָל לֹא נָשִׁים וַעֲבָדִים וּקְטַנִּים. כָּל קָטָן שֶׁהִתְחִיל אָבִיו לִשְׁקוֹל עַל יָדוֹ, שׁוּב אֵינוֹ פּוֹסֵק. וְאֵין מְמַשְׁכְּנִין אֶת הַכֹּהֲנִים מִפְּנֵי דַּרְכֵּי שָׁלוֹם:
Dnia piętnastego (Adar) kantorzy zasiedli w prowincji (medinah) [Jerozolimie] i dokonali reszty na pół sykla dla tych, którzy przynieśli walutę swojej prowincji i nie znali kursu wymiany. - po piąte, siedzieli w Świątyni. [Ponieważ czas się zbliżał, zasiadali w świątyni, aby oni (ludzie) spieszyli się przynieść (ich szekalim). Rambam wyjaśnia, że wszystkie miasta izraelskie nazwano „medinah”, a dwudziestego piątego dnia zasiedli w świątyni jerozolimskiej]. Od czasu, gdy zasiedli w świątyni, zaczęli przyjmować zastaw [od tych, którzy nie mieli przynieśli ich szekale.] Od kogo miałyby być odebrane zastawy? Lewici, jest napisane (Księga Wyjścia 30:14): „Wszyscy, którzy uchodzą za policzonych, od dwudziestu lat wzwyż”. A Lewici nie byli liczeni od dwudziestu lat.], Izraelici, prozelici i wyzwoleni niewolnicy; ale nie kobiety [jest napisane (Księga Wyjścia 30:12): „Wtedy każdy mężczyzna da okup za swoją duszę”—mężczyzna, a nie kobieta], ani niewolnicy [niewolnicy obowiązani tylko w micwocie, w której kobiety są zobowiązane], ani nieletni [nawet ten, który pokazał dwa włosy, jeśli miał mniej niż dwadzieścia lat]. Każdy ojciec, który zaczął dawać szekla za swojego małoletniego syna, nie może tego odrzucić. [A jeśli jego ojciec umrze, musi oddać szekla dla siebie]. Cohanim nie odbiera przyrzeczeń [nawet jeśli są zobowiązani do płacenia pół sykla] z powodu „dróg pokoju”. [Ponieważ pełnią służbę ofiarną, oddawano im cześć i polegano na tym, że nie odkładali szekali. A nawet jeśli odłożyli je na później i nie dali, bet-din zastrzegł, że szekale będą ich własnością w zamian za ich służbę, tak jak przydział jest dokonywany ze skarbca świątyni dla innych zaangażowanych w prace świątynne, jak wyjaśniono poniżej.]