Related do Ketuwot 9:7

הַפּוֹגֶמֶת כְּתֻבָּתָהּ, לֹא תִפָּרַע אֶלָּא בִשְׁבוּעָה. עֵד אֶחָד מְעִידָהּ שֶׁהִיא פְרוּעָה, לֹא תִפָּרַע אֶלָּא בִשְׁבוּעָה. מִנִּכְסֵי יְתוֹמִים וּמִנְּכָסִים מְשֻׁעְבָּדִין וְשֶׁלֹּא בְפָנָיו, לֹא תִפָּרַע אֶלָּא בִשְׁבוּעָה:

Jeśli kobieta „osłabia” swoją ketubę (zob. 9: 8), żąda zapłaty tylko przysięgą. [Kiedy jeden jest opłacany przez drugiego, nie jest (zawsze) ostrożny, aby upewnić się, że zapłacono mu dokładną kwotę; a ta (kobieta), ponieważ otrzymywała (według własnego uznania) płatność w części, mogła otrzymać zapłatę w całości. A rabini nałożyli na nią przysięgę, aby była dokładna (w jej rozliczeniu).] Jeśli jeden świadek zezna, że ​​została zapłacona, może żądać zapłaty tylko pod przysięgą. [Jest to rozporządzenie rabiniczne, mające na celu uspokojenie umysłu męża. I te przysięgi, chociaż ustanowione przez rabinów, są jak przysięgi Tory, wymagające posiadania (świętego) przedmiotu. Albowiem wszystkie przysięgi złożone w Misznie są jak przysięgi Tory.] (Jeśli przyszła, aby odebrać swoją kethubę) z majątku sierot lub z majątku związanego, lub nie w jego obecności (jej męża), może żądać zapłaty tylko za pomocą przysięga. [Bo gdyby ktoś chciał domagać się od samego dłużnika, a on powiedziałby: Przysięgnij mi, że ci nie zapłaciłem, musiałby przysiąc. I spieramy się za zarządcą (majątku), a mianowicie: Może gdyby zażądała od dłużnika (swojego męża), powiedziałby: „Przysięgnij mi, że ci nie zapłaciłem”, a ona przeklinać. Tutaj też musi przysiąc.]

Poznaj related do Ketuwot 9:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.