הַמַּחֲרִים בְּנוֹ וּבִתּוֹ, עַבְדּוֹ וְשִׁפְחָתוֹ הָעִבְרִים, וּשְׂדֵה מִקְנָתוֹ, אֵינָן מֻחְרָמִים, שֶׁאֵין אָדָם מַחֲרִים דָּבָר שֶׁאֵינוֹ שֶׁלּוֹ. כֹּהֲנִים וּלְוִיִּם אֵינָן מַחֲרִימִין, דִּבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הַכֹּהֲנִים אֵינָן מַחֲרִימִין, שֶׁהַחֲרָמִים שֶׁלָּהֶם. הַלְוִיִּם מַחֲרִימִים, שֶׁאֵין הַחֲרָמִים שֶׁלָּהֶן. רַבִּי אוֹמֵר, נִרְאִים דִּבְרֵי רַבִּי יְהוּדָה בַּקַּרְקָעוֹת, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא כה), כִּי אֲחֻזַּת עוֹלָם הוּא לָהֶם, וְדִבְרֵי רַבִּי שִׁמְעוֹן בְּמִטַּלְטְלִים, שֶׁאֵין הַחֲרָמִים שֶׁלָּהֶם:
Jeśli ktoś zakazuje swojego syna lub jego córki, hebrajskiej niewolnicy lub niewolnicy, albo jego pola [nabytego przez zakup], nie są oni uważani za zakazanych, gdyż nie można zakazać czegoś, co do niego nie należy. Kapłani i lewici nie mogą zakazać [ich rzeczy] - [to] są słowa rabina Judy; Rabin Szimon mówi: kapłani nie mogą zakazać, ponieważ rzeczy zakazane należą do nich, ale Lewici mogą zakazać, ponieważ rzeczy zakazane do nich nie należą. Rabin mówi: słowa rabina Judy wydają się akceptowalne w przypadku majątku nieruchomego, jak jest powiedziane: „Bo to jest ich wieczyste posiadanie” (Księga Kapłańska 25:34), a słowa rabina Szymona wydają się dopuszczalne w przypadku majątku ruchomego, ponieważ rzeczy zakazane nie spadają na nich.
Radak on Judges
Shall be offered by me as an offering The opinion of our rabbis of blessed memory regarding this is known, and my lord and father, that the explanation of "shall be offered by me", the vav [ו] is disjunctive, with the same function as "or". And it can be explained as follows: "And it will be for God," i.e. sanctified [הקדש], if it is unsuitable for a burnt offering. Or it "shall be offered by me as a burnt offering," if it is suitable for a burnt offering. And similar to this, the vav of "He who strikes his father or [ו] his mother" (Exodus 25:15) signifies "or". And it is well explained, and so it seems to me from the verse, for it is not death, because the verse would say "And I will weep for my life" -- rather, [she will weep] that she has not known a man [because in fact the verse says "I will weep for my maidenhood" (Judges 11:37)]. And that which it also says, "he did to her as he had vowed to do" (Judges 11:39), and it does not say "He offered her as a burnt offering." This shows us that she was celibate/separated, and this is what he had vowed -- that she should be for God. This seems to me to be according to the plain meaning of the verses, and the words of our rabbis of blessed memory; if they [the words] were accepted into their hands as an acceptance, it is our duty to accept them [?].
Ask RabbiBookmarkShareCopy
