Related do Arachin 6:2

הַמַּקְדִּישׁ נְכָסָיו וְהָיְתָה עָלָיו כְּתֻבַּת אִשָּׁה וּבַעַל חוֹב, אֵין הָאִשָּׁה יְכוֹלָה לִגְבּוֹת כְּתֻבָּתָהּ מִן הַהֶקְדֵּשׁ, וְלֹא בַעַל חוֹב אֶת חוֹבוֹ, אֶלָּא הַפּוֹדֶה פוֹדֶה עַל מְנָת לִתֵּן לָאִשָּׁה כְּתֻבָּתָהּ וּלְבַעַל חוֹב אֶת חוֹבוֹ. הִקְדִּישׁ תִּשְׁעִים מָנֶה וְהָיָה חוֹבוֹ מֵאָה מָנֶה, מוֹסִיף עוֹד דִּינָר וּפוֹדֶה בוֹ אֶת הַנְּכָסִים הַלָּלוּ, עַל מְנָת לִתֵּן לָאִשָּׁה כְּתֻבָּתָהּ וּלְבַעַל חוֹב אֶת חוֹבוֹ:

Mężczyzna, który poświęca swój majątek na fundusz świątynny, będąc nadal odpowiedzialny za ketubę swojej żony lub zadłużony wobec wierzyciela, żona nie może odebrać swojej ketuby z poświęconego majątku, a wierzycielowi nie może odebrać długu. Raczej ten, który je wykupuje, musi wykupić, aby spłacić żonę jej ketubę lub wierzycielowi, jego dług. Gdyby przeznaczył majątek o wartości dziewięćdziesięciu maneh i był winien sto maneh , wówczas [wierzyciel] musiałby dodać jeszcze jeden dinar i wykupił majątek w celu spłaty ketub żonie lub długu wierzycielowi.

Poznaj related do Arachin 6:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.