Related%20passage do Ketuwot 9:2

מִי שֶׁמֵּת וְהִנִּיחַ אִשָּׁה וּבַעַל חוֹב וְיוֹרְשִׁין, וְהָיָה לוֹ פִקָּדוֹן אוֹ מִלְוֶה בְּיַד אֲחֵרִים, רַבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר, יִנָּתְנוּ לַכּוֹשֵׁל שֶׁבָּהֶן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין מְרַחֲמִין בַּדִּין, אֶלָּא יִנָּתְנוּ לַיּוֹרְשִׁין, שֶׁכֻּלָּן צְרִיכִין שְׁבוּעָה וְאֵין הַיּוֹרְשִׁין צְרִיכִין שְׁבוּעָה:

Jeśli ktoś umarł i zostawił żonę, wierzyciela i spadkobierców, a miał zastaw lub pożyczkę (należną mu) w rękach innych, R. Tarfon mówi: To ma być oddane „najsłabszemu” spośród nich . [Niektórzy wyjaśniają: temu, którego akt jest najpóźniejszy, będąc „najsłabszym” ze wszystkich, nie mogąc przejąć majątku, który został sprzedany przed nim (tj. Przed datą aktu). Inni wyjaśniają: do ( kethuba) kobiety. Nazywa się ją „najsłabszą”, ponieważ nie jest właściwe, aby kobieta, tak jak mężczyzna, szukała własności zmarłego mężczyzny i pytała, gdzie ma on ziemię. I chociaż majątek ruchomy sierot nie jest związany z wierzycielem ani z kethubą kobiety, tutaj, gdzie nie znajduje się w ich domenie, R.Tarfon utrzymuje, że jest on zabrany z ręki dłużnika lub z ręki ten, kto ma zastaw i oddany wierzycielowi lub (kobiecie za nią) kethuba]. R. Akiva mówi: „Nie ma litości w sądzie” i zostaje przekazana spadkobiercom [i zajęcie (przez innych ) nic nie da]. Wszyscy bowiem wymagają przysięgi, ale spadkobiercy nie wymagają przysięgi. [Bo jeśli ktoś przychodzi odebrać z majątku sierot, może to zrobić tylko pod przysięgą. Dopóki oni (powodowie) nie przysięgają, nie wiemy, czy są im w ogóle coś winni. Dlatego po śmierci ojca spadkobiercy dziedziczą go (pożyczkę lub zastaw) i jest on w ich domenie].

Poznaj related%20passage do Ketuwot 9:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.