Odniesienie do Tamid 1:2
מִי שֶׁהוּא רוֹצֶה לִתְרֹם אֶת הַמִּזְבֵּחַ, מַשְׁכִּים וְטוֹבֵל עַד שֶׁלֹּא יָבֹא הַמְמֻנֶּה. וְכִי בְאֵיזוֹ שָׁעָה הַמְמֻנֶּה בָא. לֹא כָל הָעִתִּים שָׁווֹת, פְּעָמִים שֶׁהוּא בָא מִקְרִיאַת הַגֶּבֶר, אוֹ סָמוּךְ לוֹ מִלְּפָנָיו אוֹ מִלְּאַחֲרָיו. הַמְמֻנֶּה בָא וְדוֹפֵק עֲלֵיהֶם, וְהֵם פָּתְחוּ לוֹ. אָמַר לָהֶן, מִי שֶׁטָּבַל יָבֹא וְיָפִיס. הֵפִיסוּ, זָכָה מִי שֶׁזָּכָה:
Każdy [kapłanów], który chce usunąć [popiół] z ołtarza, musi wcześnie wstać i zanurzyć się [w mykwie], o ile kapłan nadzorujący jeszcze nie przybył. Kiedy przyjechał nadzorujący ksiądz? Nie ma ustalonego czasu; czasami przychodzi, gdy kogut zapieje lub blisko niego, czasami przed, czasami później. Nadzorca pukał do nich [do drzwi świątyni], a oni [kapłani] otwierali [drzwi] przed nim. Mówił do nich: „Kto zanurzył się, przyjdź i weź udział w loterii”. Grali na loterii, a ktokolwiek wygrał, wygrał.