Odniesienie do Taanit 3:9
הָיוּ מִתְעַנִּין וְיָרְדוּ לָהֶם גְּשָׁמִים קֹדֶם הָנֵץ הַחַמָּה, לֹא יַשְׁלִימוּ. לְאַחַר הָנֵץ הַחַמָּה, יַשְׁלִימוּ. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, קֹדֶם חֲצוֹת לֹא יַשְׁלִימוּ, לְאַחַר חֲצוֹת יַשְׁלִימוּ. מַעֲשֶׂה שֶׁגָּזְרוּ תַעֲנִית בְּלוֹד, וְיָרְדוּ לָהֶם גְּשָׁמִים קֹדֶם חֲצוֹת. אָמַר לָהֶם רַבִּי טַרְפוֹן, צְאוּ וְאִכְלוּ וּשְׁתוּ וַעֲשׂוּ יוֹם טוֹב. וְיָצְאוּ וְאָכְלוּ וְשָׁתוּ וְעָשׂוּ יוֹם טוֹב, וּבָאוּ בֵּין הָעַרְבַּיִם וְקָרְאוּ הַלֵּל הַגָּדוֹל:
Jeśli podczas postu deszcz spadnie przed wschodem słońca, nie będą pościć przez cały dzień; ale muszą, jeśli po wschodzie słońca. Rabin Eleazar mówi: „Jeśli [pada deszcz] przed południem, nie muszą pościć przez cały dzień; ale muszą, jeśli deszcz zaczął się po południu”. Zdarzyło się kiedyś, że w Lod zarządzono post [na deszcz] i przed południem padał deszcz; Kiedy rabin Tarfon powiedział do nich: „Idźcie, jedzcie i pijcie i wyprawiajcie ucztę”. Poszli, jedli i pili, i wyprawili ucztę; ale wieczorem wrócili i odśpiewali wielki Hallel. (Ps. 136 i c.)