Odniesienie do Szewuot 2:3
נִטְמָא בָעֲזָרָה וְנֶעֶלְמָה מִמֶּנּוּ טֻמְאָה וְזָכוּר אֶת הַמִּקְדָּשׁ, נֶעְלַם מִמֶּנּוּ מִקְדָּשׁ וְזָכוּר לַטֻּמְאָה, נֶעְלַם מִמֶּנּוּ זֶה וָזֶה, וְהִשְׁתַּחֲוָה אוֹ שֶׁשָּׁהָה בִכְדֵי הִשְׁתַּחֲוָאָה, בָּא לוֹ בָאֲרֻכָּה, חַיָּב. בַּקְּצָרָה, פָּטוּר. זוֹ הִיא מִצְוַת עֲשֵׂה שֶׁבַּמִּקְדָּשׁ, שֶׁאֵין חַיָּבִין עָלֶיהָ:
Jeśli ktoś stał się nieczysty w azarze [i wiedział, że stał się nieczysty], a jego nieczystość została „ukryta” przed nim, a on przypomniał sobie (że to była) świątynia; albo jeśli sanktuarium zostało „ukryte” przed nim, a on przypomniał sobie o swojej nieczystości; albo jeśli obaj zostali przed nim ukryci, a on pochylił się [w tym przedziale ukrycia do wewnątrz, nawet jeśli nie czekał], lub jeśli czekał tyle czasu na pochylenie się, [tj., lub jeśli się skłonił na zewnątrz; to, jeśli czekał tyle czasu na pochylenie się, ile czasu potrzeba na wyrecytowanie następującego wersetu z umiarkowaną prędkością (2 Kronik 7: 3): „I klęknęli twarzą do ziemi chodnik i padli na twarz, aby dziękować Lr. Bo jest dobry, bo Jego łaskawość trwa na wieki. "]; lub jeśli opuścił długą drogę, [a nie krótszą, nawet jeśli nie czekał na początku], ponosi odpowiedzialność. A na krótszą metę [kiedy nie pokłonił się ani nie czekał], nie ponosi odpowiedzialności. To jest pozytywne przykazanie w świątyni [(Lb 5: 2): "I wyślą z obozu ... każdego, kto jest nieczysty"], za które nie są zobowiązani [ofiarować "cielca zapomnienie." To znaczy, jeśli popełnili błąd i poinstruowali go, aby odszedł dłuższą drogą, nie przyprowadzają za to błędne rządzenie cielcem za zapomnienie zboru (zob. Kapłańska 4:14)].