Odniesienie do Sanhedryn 4:5
כֵּיצַד מְאַיְּמִין אֶת הָעֵדִים עַל עֵדֵי נְפָשׁוֹת, הָיוּ מַכְנִיסִין אוֹתָן וּמְאַיְּמִין עֲלֵיהֶן. שֶׁמָּא תֹאמְרוּ מֵאֹמֶד, וּמִשְּׁמוּעָה, עֵד מִפִּי עֵד וּמִפִּי אָדָם נֶאֱמָן שָׁמַעְנוּ, אוֹ שֶׁמָּא אִי אַתֶּם יוֹדְעִין שֶׁסּוֹפֵנוּ לִבְדֹּק אֶתְכֶם בִּדְרִישָׁה וּבַחֲקִירָה. הֱווּ יוֹדְעִין שֶׁלֹּא כְדִינֵי מָמוֹנוֹת דִּינֵי נְפָשׁוֹת. דִּינֵי מָמוֹנוֹת, אָדָם נוֹתֵן מָמוֹן וּמִתְכַּפֵּר לוֹ. דִּינֵי נְפָשׁוֹת, דָּמוֹ וְדַם זַרְעִיּוֹתָיו תְּלוּיִין בּוֹ עַד סוֹף הָעוֹלָם, שֶׁכֵּן מָצִינוּ בְקַיִן שֶׁהָרַג אֶת אָחִיו, שֶׁנֶּאֱמַר (בראשית ד) דְּמֵי אָחִיךָ צֹעֲקִים, אֵינוֹ אוֹמֵר דַּם אָחִיךָ אֶלָּא דְּמֵי אָחִיךָ, דָּמוֹ וְדַם זַרְעִיּוֹתָיו. דָּבָר אַחֵר, דְּמֵי אָחִיךָ, שֶׁהָיָה דָמוֹ מֻשְׁלָךְ עַל הָעֵצִים וְעַל הָאֲבָנִים. לְפִיכָךְ נִבְרָא אָדָם יְחִידִי, לְלַמֶּדְךָ, שֶׁכָּל הַמְאַבֵּד נֶפֶשׁ אַחַת מִיִּשְׂרָאֵל, מַעֲלֶה עָלָיו הַכָּתוּב כְּאִלּוּ אִבֵּד עוֹלָם מָלֵא. וְכָל הַמְקַיֵּם נֶפֶשׁ אַחַת מִיִּשְׂרָאֵל, מַעֲלֶה עָלָיו הַכָּתוּב כְּאִלּוּ קִיֵּם עוֹלָם מָלֵא. וּמִפְּנֵי שְׁלוֹם הַבְּרִיּוֹת, שֶׁלֹּא יֹאמַר אָדָם לַחֲבֵרוֹ אַבָּא גָדוֹל מֵאָבִיךָ. וְשֶׁלֹּא יְהוּ מִינִין אוֹמְרִים, הַרְבֵּה רָשֻׁיּוֹת בַּשָּׁמָיִם. וּלְהַגִּיד גְּדֻלָּתוֹ שֶׁל הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא, שֶׁאָדָם טוֹבֵעַ כַּמָּה מַטְבְּעוֹת בְּחוֹתָם אֶחָד וְכֻלָּן דּוֹמִין זֶה לָזֶה, וּמֶלֶךְ מַלְכֵי הַמְּלָכִים הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא טָבַע כָּל אָדָם בְּחוֹתָמוֹ שֶׁל אָדָם הָרִאשׁוֹן וְאֵין אֶחָד מֵהֶן דּוֹמֶה לַחֲבֵרוֹ. לְפִיכָךְ כָּל אֶחָד וְאֶחָד חַיָּב לוֹמַר, בִּשְׁבִילִי נִבְרָא הָעוֹלָם. וְשֶׁמָּא תֹאמְרוּ מַה לָּנוּ וְלַצָּרָה הַזֹּאת, וַהֲלֹא כְבָר נֶאֱמַר (ויקרא ה) וְהוּא עֵד אוֹ רָאָה אוֹ יָדָע אִם לוֹא יַגִּיד וְגוֹ'. וְשֶׁמָּא תֹאמְרוּ מַה לָּנוּ לָחוּב בְּדָמוֹ שֶׁל זֶה, וַהֲלֹא כְבָר נֶאֱמַר (משלי יא) וּבַאֲבֹד רְשָׁעִים רִנָּה:
W jaki sposób świadkowie są zastraszani [aby nie zeznawać fałszywie] w sprawach karnych? Przyprowadziliby ich i zastraszyliby, a mianowicie: Czy to możliwe, że zeznajesz (nielegalnie) przez domysły lub przez pogłoski, „świadek od świadka” (a nie z bezpośredniej obserwacji), czy (nawet) od wiarygodnej osoby? Czy to możliwe, że nie wiesz, że zamierzamy cię dokładnie przesłuchać? Wiedz, że sprawy kapitałowe to nie spory pieniężne. W sporach finansowych [gdzie jeden fałszywie zeznaje, aby obciążyć innego odpowiedzialnością finansową], dokonuje zadośćuczynienia finansowego i zostaje mu przebaczone; ale w przypadkach ciężkich krew jego (ofiary) i krew jego (nienarodzonych) potomków spoczywa na jego głowie aż do końca czasu. Tak bowiem jest z Kainem, który zabił swojego brata, a mianowicie. (Rdz 4:10): „Głos krwi twego brata woła do Mnie”: nie jest napisane „krew twojego brata”, ale „krew twojego brata”—Jego krew i krew jego dzieci. (Inna interpretacja: „krew twojego brata”—jego krew była rozlana na drzewach i kamieniach). Z tego powodu człowiek został stworzony pojedynczo [aby pokazać, że cały świat pochodzi od jednego człowieka]—aby nauczać, że jeśli ktoś powoduje zgubienie pojedynczej żydowskiej duszy, Pismo mówi mu o tym tak, jakby zgubił cały świat; a jeśli ktoś podtrzymuje jedną żydowską duszę, Pismo mówi mu to tak, jakby podtrzymywał cały świat. I (człowiek został stworzony pojedynczo) dla krzewienia pokoju, żeby nikt nie powiedział swemu bliźniemu: „Mój ojciec (tj. Mój pierwotny przodek) był większy od twojego” i że heretycy nie mówią: „Jest wiele bóstw w niebo ”[każdy stwarzający człowieka na swój obraz] i ogłaszać wielkość Świętego Błogosławiony On; bo człowiek wybija wiele monet z jednej kości i wszystkie są takie same, ale Król królów, Święty Niech będzie Błogosławiony, wybija każdego człowieka z kości pierwszego człowieka i żadna z nich nie jest taka sama jak jego sąsiad—z tego powodu każdy człowiek musi powiedzieć: „Dla mnie został stworzony świat!” I żebyście (świadkowie) nie mówili: "Po co nam ten kłopot!" [wdawać się w to zmartwienie (zeznając) nawet zgodnie z prawdą]— Czy nie jest już napisane (Księga Kapłańska 5: 1): „A on jest świadkiem, albo widział, albo wiedział — jeśli nie powie, poniesie swój grzech! ”[tak, abyś świadczył o tym, co widziałeś.] I żebyś nie powiedział:„ Dlaczego krew tego (oskarżonego) ma na naszej głowie? ”[tj. Lepiej jest stanąć (naruszając) „jeśli on nie mówi”] — jest już napisane (Przypowieści Salomona 11:10): „W zgubieniu niegodziwego radość jest” [tak, że jeśli jest on niegodziwy, w ogóle nie ma grzechu (świadcząc przeciwko niemu)].