Odniesienie do Para 5:3

קֵרוּיָה שֶׁהִטְבִּילוּהָ בְמַיִם שֶׁאֵין רְאוּיִין לְקַדֵּשׁ, מְקַדְּשִׁין בָּהּ עַד שֶׁתִּטְמָא. נִטְמְאָה, אֵין מְקַדְּשִׁין בָּהּ. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, אִם מְקַדֵּשׁ הוּא בָהּ בַּתְּחִלָּה, אַף בַּסּוֹף יְקַדֵּשׁ בָּהּ. אִם אֵינוֹ מְקַדֵּשׁ בָּהּ בַּסּוֹף, אַף לֹא בַתְּחִלָּה. בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ, לֹא יוֹסִיף לְתוֹכָהּ מַיִם מְקֻדָּשִׁים:

Tykwę [wysuszoną i wydrążoną] zanurzoną w wodzie, która nie nadaje się do uświęcenia, uświęcamy w niej [wodę do rytuału], o ile jeszcze nie stała się nieczysta. Kiedy stanie się nieczysta, nie uświęcamy w nim [ponieważ obawiamy się, że wyśle ​​nieważną wodę do uświęconej wody]. Rabin Yehoshua mówi: Jeśli pozwolicie, aby było używane do uświęcenia od samego początku [zanim stało się nieczyste], to także na końcu [po tym, jak stało się nieczyste], możecie w nim uświęcić. Jeśli nie pozwolisz na uświęcenie na końcu, to też nie na początku. Tak czy inaczej, nie należy dodawać do niej [już] uświęconej wody.

Poznaj odniesienie do Para 5:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.