Odniesienie do Para 3:3
בָּאוּ לְהַר הַבַּיִת וְיָרְדוּ. הַר הַבַּיִת וְהָעֲזָרוֹת, תַּחְתֵּיהֶם חָלוּל, מִפְּנֵי קֶבֶר הַתְּהוֹם. וּבְפֶתַח הָעֲזָרָה הָיָה מְתֻקָּן קָלָל שֶׁל חַטָּאת, וּמְבִיאִין זָכָר שֶׁל רְחֵלִים וְקוֹשְׁרִים חֶבֶל בֵּין קַרְנָיו, וְקוֹשְׁרִים מַקֵּל וּמְסַבֵּךְ בְּרֹאשׁוֹ שֶׁל חֶבֶל, וְזוֹרְקוֹ לְתוֹךְ הַקָּלָל, וּמַכֶּה אֶת הַזָּכָר וְנִרְתָּע לַאֲחוֹרָיו, וְנוֹטֵל וּמְקַדֵּשׁ, כְּדֵי שֶׁיֵּרָאֶה עַל פְּנֵי הַמָּיִם. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אַל תִּתְּנוּ מָקוֹם לַצְּדוֹקִים לִרְדּוֹת, אֶלָּא הוּא נוֹטֵל וּמְקַדֵּשׁ:
Oni [dzieci] przychodzili na górę świątynną i zstępowali [od wołów]. Wzgórze świątynne i podwórka świątynne pod spodem były puste z powodu grobów z głębin [tak, że służba świątynna powinna być wykonywana w czystości]. Przy wejściu na dziedziniec świątyni znajdował się kamienny dzban zawierający [popiół] czatata [czerwonej jałówki]. Przynosili barana i wiązali sznurek między jego rogami, a kij z gałęziami wiązali na szczycie linę i wrzuć [kij] do dzbanka i uderzył mężczyznę [owcę] tak, że odskoczył do tyłu [wyciągając patyk ze słoika i rozsypując trochę popiołu], a on [dziecko] wziąłby [ rozsypać] popiół i uświęcić [je przez zmieszanie ich z wodą w kielichu] w takiej ilości, aby popiół był widoczny na powierzchni wody. Rabin Yose mówi: Nie dawajcie saduceuszom [sekcie z czasów drugiej świątyni, która wierzyła tylko w ważność spisanej Tory, a nie ustnej Tory] miejsca na bunt [tj. Na wyśmiewanie się z nas]; raczej on [dziecko] usuwałby [popiół z dzbana] i poświęcił [je przez zmieszanie z wodą].