Odniesienie do Maaserot 2:7
הַשּׂוֹכֵר אֶת הַפּוֹעֵל לִקְצוֹת עִמּוֹ בִּתְאֵנִים, אָמַר לוֹ עַל מְנָת שֶׁאוֹכַל תְּאֵנִים, אוֹכֵל וּפָטוּר. עַל מְנָת שֶׁאוֹכַל אֲנִי וּבְנֵי בֵיתִי, אוֹ שֶׁיֹּאכַל בְּנִי בִּשְׂכָרִי, הוּא אוֹכֵל וּפָטוּר, וּבְנוֹ אוֹכֵל וְחַיָּב. עַל מְנָת שֶׁאוֹכַל בִּשְׁעַת הַקְּצִיעָה וּלְאַחַר הַקְּצִיעָה, בִּשְׁעַת הַקְּצִיעָה אוֹכֵל וּפָטוּר, וּלְאַחַר הַקְּצִיעָה אוֹכֵל וְחַיָּב, שֶׁאֵינוֹ אוֹכֵל מִן הַתּוֹרָה. זֶה הַכְּלָל, הָאוֹכֵל מִן הַתּוֹרָה, פָּטוּר, וְשֶׁאֵינוֹ אוֹכֵל מִן הַתּוֹרָה, חַיָּב:
Ktoś, kto wynajął robotnika do suszenia z nim fig, i [robotnik] powiedział do niego: „Pod warunkiem, że zjem figi”, może je zjeść i jest zwolniony [z dziesięciny]. [Jeśli powiedział:] „Pod warunkiem, że mój syn i ja będziemy jeść” lub „aby mój syn mógł jeść zamiast mojej pensji”, je i jest zwolniony [z płacenia dziesięciny, co je], ale jego syn je i jest zobowiązany [oddać dziesięcinę]. [Jeśli powiedział:] „Pod warunkiem, że będę jadł z nich w czasie żniwa i po żniwach”, on je w czasie żniwa i jest zwolniony [z dziesięciny], ale po żniwach je i jest wymagane [do dziesięciny], ponieważ nie je z nich w sposób nakazany przez Torę. Taka jest ogólna zasada: ten, kto je w sposób nakazany przez Torę, jest zwolniony [z dziesięciny], a kto nie je w sposób nakazany przez Torę, jest zobowiązany [składać dziesięcinę].