Odniesienie do Ketuwot 9:3
הִנִּיחַ פֵּרוֹת תְּלוּשִׁין מִן הַקַּרְקַע, כָּל הַקּוֹדֵם זָכָה בָהֶן. זָכְתָה אִשָּׁה יוֹתֵר מִכְּתֻבָּתָהּ, וּבַעַל חוֹב יוֹתֵר עַל חוֹבוֹ, הַמּוֹתָר, רַבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר, יִנָּתְנוּ לַכּוֹשֵׁל שֶׁבָּהֶן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין מְרַחֲמִין בַּדִּין, אֶלָּא יִנָּתְנוּ לַיּוֹרְשִׁים, שֶׁכֻּלָּם צְרִיכִין שְׁבוּעָה וְאֵין הַיּוֹרְשִׁים צְרִיכִין שְׁבוּעָה:
Jeśli zostawił owoce wyrwane z ziemi, zdobędzie je ten, kto pierwszy (aby je zgarnąć). [Jeśli spadkobiercy byli pierwsi, nabywają ich; i nie zostanie im odebrane. Gdyż majątek sierot nie jest związany wierzycielem ani ketubą. Gdyby jeden z pozostałych był pierwszy— kobieta lub wierzyciel —nabywa je. R. Tarfon uważa, że zajęcie po śmierci jest ważne.] Jeśli kobieta nabyła więcej niż jej kethuba [jeśli przyszła pierwsza i zajęła więcej (owoców) niż jej kethuba (jest warta)], lub jeśli wierzyciel [przyszedł pierwszy] i [zajęty] więcej niż jego dług—Resztę, mówi R. Tarfon, należy oddać „najsłabszemu” [posiadaczowi aktu, który ma „słabszą rękę”. A jeśli one (owoce) trafią do rąk sierot, nie będą już mogły być im odebrane ani przez kobietę, ani przez wierzyciela. A dziś, kiedy wszystkie sądy w Izraelu orzekają, że majątek sierot jest związany z wierzycielem, jeśli ktoś umarł i pozostawił majątek z roszczeniami do niego przez wierzyciela i (ketubę) kobiety, kto przyjdzie pierwszy, nabywa go, czy wierzyciel z roszczeniem wcześniejszym lub wierzyciel z roszczeniem późniejszym; bo nie ma prawa pierwszeństwa w stosunku do ruchomości. A jeśli żaden z nich się nie zgłosił, majątek jest rozdzielany między nich, jak podano poniżej (rozdział 10).] R. Akiwa mówi: „Nie ma litości w sądzie” i zostaje przekazana spadkobiercom. Wszyscy bowiem wymagają przysięgi, ale spadkobiercy nie wymagają przysięgi.