Odniesienie do Gittin 3:3
הַמֵּבִיא גֵט וְאָבַד הֵימֶנּוּ, מְצָאוֹ לְאַלְתַּר, כָּשֵׁר. וְאִם לָאו, פָּסוּל. מְצָאוֹ בַחֲפִיסָה אוֹ בִדְלֻסְקְמָא, אִם מַכִּירוֹ, כָּשֵׁר. הַמֵּבִיא גֵט וְהִנִּיחוֹ זָקֵן אוֹ חוֹלֶה, נוֹתְנוֹ לָהּ בְּחֶזְקַת שֶׁהוּא קַיָּם. בַּת יִשְׂרָאֵל הַנְּשׂוּאָה לְכֹהֵן וְהָלַךְ בַּעְלָהּ לִמְדִינַת הַיָּם, אוֹכֶלֶת בַּתְּרוּמָה בְחֶזְקַת שֶׁהוּא קַיָּם. הַשּׁוֹלֵחַ חַטָּאתוֹ מִמְּדִינַת הַיָּם, מַקְרִיבִין אוֹתָהּ בְּחֶזְקַת שֶׁהוּא קַיָּם:
Jeśli ktoś przyniósł zdobycz i zgubił go, jeśli znalazł go natychmiast, jest ważny; jeśli nie, jest nieważne. [To tylko wtedy, gdy zgubił go w miejscu uczęszczanym przez karawany, w którym to przypadku należy przyjąć, że mógł spaść z jednego z przechodniów. Ale jeśli zgubił się w miejscu rzadko uczęszczanym przez karawany, to nawet po długim czasie jest ważny. I nawet gdyby zaginęła w miejscu uczęszczanym przez karawany, gdyby świadkowie mieli wyraźną identyfikację, aby mogli powiedzieć (na przykład :) „W pobliżu tego listu była dziura” lub: „Nigdy nie podpisywaliśmy umowy z te nazwiska, z wyjątkiem tego, "jest ważne, nawet po długim czasie.] Jeśli znalazł je w chafisah lub d'luskema, [torbach na dokumenty, ze znakami identyfikacyjnymi], jeśli je rozpozna, jest ważne . [To („jeśli on to rozpoznaje”) jest niezależnym stwierdzeniem, tj .: jeśli znalazł to w chafisah lub d'luskema, nawet jeśli nie rozpoznaje—lub jeśli rozpozna zdobycz, gdziekolwiek ją znalazł, jest ona ważna.] Daje ją (zdobycz), zakładając, że on (jej mąż) żyje. [I nie rozumiemy, że mógł umrzeć i że jego ambasada jest nieważna. Ponieważ zakładamy kontynuację pierwotnego statusu. Ale jeśli dowiedzieliśmy się, że umarł, zanim dotarł do niej, zdobycz jest nieważna; bo po śmierci nie ma potomstwa]. Jeśli córka Izraelity wyszła za mąż za Coheina i wyjechał za granicę, zjada terumah, zakładając, że żyje. Jeśli ktoś wysyła swoją ofiarę za grzech z zagranicy, składamy ją, zakładając, że żyje. [I nie rozumiemy, że jego właściciel umarł, w którym to przypadku ofiara „oznacza śmierć” (a nie ofiarę)].