Odniesienie do Eruwin 8:4
הַנּוֹתֵן אֶת עֵרוּבוֹ בְּבֵית שַׁעַר, אַכְסַדְרָה וּמִרְפֶּסֶת, אֵינוֹ עֵרוּב. וְהַדָּר שָׁם, אֵינוֹ אוֹסֵר עָלָיו. בְּבֵית הַתֶּבֶן וּבְבֵית הַבָּקָר וּבְבֵית הָעֵצִים וּבְבֵית הָאוֹצָרוֹת, הֲרֵי זֶה עֵרוּב. וְהַדָּר שָׁם, אוֹסֵר עָלָיו. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אִם יֶשׁ שָׁם תְּפִיסַת יָד שֶׁל בַּעַל הַבַּיִת, אֵינוֹ אוֹסֵר עָלָיו:
Jeśli umieści się jego eruv [a dziedziniec eruv] w bramie [miejsce w pobliżu bramy dziedzińca, gdzie było zwyczajowo umieszczać stróża, który powstrzymywał ludzi z domeny publicznej przed wejściem na dziedziniec], w achsadrah ( zadaszone miejsce przed domem) lub na cudach, to nie jest eruw, a jeśli tam mieszka [w bramie na dziedzińcu], nie zabrania mu [właścicielowi podwórza. I nie musi dostarczać bochenka, bo to nie jest mieszkanie.] (Jeśli ktoś umieści swoją eruwę) w szopie na słomę, szopie dla bydła, szopie na drewno lub spichlerzu, jest to eruv, a ten jeden kto tam mieszka, zabrania mu. [Jeśli właściciel domu pożyczył jednemu swoją szopę do mieszkania, ten drugi) zabrania mu (właścicielowi domu), ponieważ (szopa) otwiera się na dziedziniec]. R. Juda mówi: Jeśli dom- właściciel ma prawa do domu [tj. jeśli ma miejsce w domu drugiego, gdzie ukrywa swoje naczynia], nie zabrania mu (właścicielowi domu). [To tylko wtedy, gdy nie ma tam innych mieszkańców (na dziedzińcu); ale jeśli są, zabrania im. Świadek: „On mu nie zabrania”. To jemu (właścicielowi domu) nie zabrania, ale zabrania innym mieszkańcom, nawet jeśli właściciel domu zrobił z nimi eruw. A jeśli naczynia, które właściciel domu umieszcza tam, są takie, które mogą być przemieszczane w szabat, to nie stanowi to „praw”, a on mu zabrania. Bo jeśli zechce, może je wziąć i położyć na zewnątrz.]