Odniesienie do Eruwin 8:10
רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן יַעֲקֹב אוֹמֵר, בִּיב שֶׁהוּא קָמוּר אַרְבַּע אַמּוֹת בִּרְשׁוּת הָרַבִּים, שׁוֹפְכִין לְתוֹכוֹ מַיִם בְּשַׁבָּת. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֲפִלּוּ גַג אוֹ חָצֵר מֵאָה אַמָּה, לֹא יִשְׁפֹּךְ עַל פִּי הַבִּיב, אֲבָל שׁוֹפֵךְ מִגַּג לְגַג, וְהַמַּיִם יוֹרְדִין לַבִּיב. הֶחָצֵר וְהָאַכְסַדְרָה מִצְטָרְפִין לְאַרְבַּע אַמּוֹת:
R. Eliezer ur. Yaakov mówi: Rutyna [stworzona dla wody rozlanej na dziedzińcu, aby wpłynęła do domeny publicznej], wysklepiona [na odległość] czterech na cztery łokcie do domeny publicznej, [cztery łokcie wystarczą, by wchłonąć dwa sa'ah wody wystarczającej na jeden dzień]—wodę można wlać do niej w szabat, [gdyż woda się kończy i nie wychodzi do domeny publicznej]. Mędrcy mówią: Nawet gdyby dach lub dziedziniec miał sto łokci, nie można rozlewać (wody bezpośrednio) na koleiny. [Bo jeśli wyleje wodę na koleinę, przepływa prosto do domeny publicznej, a obserwator zakłada, że rozlał ją z dachu na dach, tak że woda spływa do koleiny. Dziedziniec i achsadrah (zob. 8: 4) łączą się na (wymagane) cztery łokcie. [Jeśli na dziedzińcu są razem z achsadrah cztery na cztery łokcie, łączą się i wolno tam rozlewać wodę bez robienia dziury (zobacz 8: 9).]