Odniesienie do Eruwin 5:9

אָמַר לָהֶן רַבִּי עֲקִיבָא, אִי אַתֶּם מוֹדִים לִי בְנוֹתֵן עֵרוּבוֹ בִמְעָרָה, שֶׁאֵין לוֹ מִמְּקוֹם עֵרוּבוֹ אֶלָּא אַלְפַּיִם אַמָּה. אָמְרוּ לוֹ, אֵימָתַי, בִּזְמַן שֶׁאֵין בָּהּ דִּיוּרִין, אֲבָל יֶשׁ בָּהּ דִּיוּרִין, מְהַלֵּךְ אֶת כֻּלָּהּ וְחוּצָה לָהּ אַלְפַּיִם אַמָּה. נִמְצָא, קַל תּוֹכָהּ מֵעַל גַּבָּהּ. וְלַמּוֹדֵד שֶׁאָמְרוּ נוֹתְנִין לוֹ אַלְפַּיִם, שֶׁאֲפִלּוּ סוֹף מִדָּתוֹ כָּלֶה בִמְעָרָה:

R. Akiwa rzekł do nich (mędrcom): Czy nie przyznacie mi, że jeśli ktoś umieści jego eruw w jaskini, to ma tylko dwa tysiące łokci od miejsca jego eruu? Odpowiedzieli: Kiedy tak jest? Kiedy nie nadaje się do zamieszkania, [jakby zostały naruszone jego przegrody]; ale gdyby nadawał się do zamieszkania, przechodzi on wszystko, a poza nim dwa tysiące łokci. [Bo gdyby nadawał się do zamieszkania, nawet gdyby był teraz niezamieszkany, według mędrców byłby uważany za całość na cztery łokcie. Podobnie miasto, w którym nikt nie mieszka, ale które ma rondo ścienne—jeśli umieści się w nim jego eruw, uważa się go za cztery łokcie, nawet jeśli jest tak duży jak Antiocha]. Okazuje się więc, że jaskinia jest bardziej pobłażliwa, ponieważ wnętrze jaskini (w porównaniu z halachą) jest większe niż jej wierzchołek. [Bo jeśli ktoś umieści swój eruv na szczycie jaskini, ma tylko dwa tysiące łokci od miejsca jego eruu, a jej wierzchołek nie nadaje się do zamieszkania, podczas gdy może przejść całe jej wnętrze i dwa tysiące łokci poza nią. ] Ale jeśli chodzi o pomiar, to dostanie (tylko) dwa tysiące, nawet jeśli miara kończy się w jaskini. [Chociaż mędrcy różnią się od R. Akiwy w stosunku do umieszczenia jego eruwu w mieście, mówiąc, że całe miasto jest uważane za cztery łokcie, przyznają, że jeśli ktoś pochodzi z miejsca jego zamieszkania i pomiaru dwa tysiące kończy się nawet w jaskini nadającej się do zamieszkania, nie może wejść poza (zakończenie) swojego pomiaru.]

Poznaj odniesienie do Eruwin 5:9. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.