Odniesienie do Edujot 6:2
הֵעִיד רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ וְרַבִּי נְחוּנְיָא בֶּן אֱלִינָתָן אִישׁ כְּפַר הַבַּבְלִי, עַל אֵבֶר מִן הַמֵּת שֶׁהוּא טָמֵא, שֶׁרַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא עַל אֵבֶר מִן הַחַי. אָמְרוּ לוֹ, וַהֲלֹא קַל וָחֹמֶר. וּמַה מִן הַחַי שֶׁהוּא טָהוֹר, אֵבֶר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא, הַמֵּת שֶׁהוּא טָמֵא, אֵינוֹ דִין שֶׁיִּהְיֶה אֵבֶר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא. אָמַר לָהֶם, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא עַל אֵבֶר מִן הַחַי. דָּבָר אַחֵר, מְרֻבָּה טֻמְאַת הַחַיִּים מִטֻּמְאַת הַמֵּתִים, שֶׁהַחַי עוֹשֶׂה מִשְׁכָּב וּמוֹשָׁב מִתַּחְתָּיו, לְטַמֵּא אָדָם וּלְטַמֵּא בְגָדִים, וְעַל גַּבָּיו מַדָּף לְטַמֵּא אֳכָלִים וּמַשְׁקִין, מַה שֶּׁאֵין הַמֵּת מְטַמֵּא:
R. Yehoshua i R. Nechunia ur. Elinathan z Kfar Habavli zeznał, że część [mniej niż oliwka], która została oddzielona od martwego ciała, jest tamei. [(Wszyscy zgadzają się, że oliwkowy rozmiar martwego ciała jest oswojony, podobnie jak samo ciało. Sprzeczają się tylko o niewielką część, mniejszą niż rozmiar oliwki)]. Albowiem R. Eliezer mówi: Oni (mędrcy) powiedzieli [że części ciała nie mają (minimalnego) rozmiaru (dla tumah] tylko około części od żywego zwierzęcia, [ale część z martwego zwierzęcia wymaga (minimalnego) rozmiaru dla tumah]. Powiedzieli mu: Czy to nie jest możliwe do wyprowadzenia przez kal vachomer (a fortiori) [że część martwego zwierzęcia (nawet mniejsza niż oliwka) jest tamei, a mianowicie.] Jeśli od żywego zwierzęcia, które jest tahor (czysty), część (nawet mniejsza niż oliwkowy), która oddziela się od niego, jest tamei—martwe zwierzę, które jest tamei, czy nie wynika (a fortiori), że część, która od niego oddziela się, jest tamei? Powiedział im: Mówili tylko o części od żywego zwierzęcia. Co więcej, [w obaleniu kal vachomer] tumah żywych jest większa niż tumah umarłych! Żyjący [tj. Zav, kiedy żyje,] czyni nieczystym poprzez mishkav i moshav (nieczystość kanapy i siedzenia) [wszystkie naczynia] pod nim, [nawet sto z nich], aby uczynić człowieka nieczystym i czynią szaty nieczystymi, [tj. (Kapłańska 15: 5): „I człowiek, który dotknie tego, na czym (a zav) położył, wypierze swoje szaty.”] I uczyni to, co jest nad nim, „madaf” [Wszystkie naczynia nad zav, chociaż są stu, jeden nad drugim, nabywa szalonej nieczystości; to jest „lekkie” tumah, nie czyniąc ludzi i naczyń nieczystymi, jak to czynią miszkav i moszaw, które są pod nim, ale (tylko) jedzenie i picie. („madaf” jak w Księdze Kapłańskiej 26:36: „dźwięk wbijanego [nidaf] liścia”)—to znaczy „lekki” tumah. Lub, jak w "jego otwartym nodef (rozprzestrzenia się)", "zapach" tumah zav rozprzestrzenia się daleko, aby uczynić nieczystymi wszystkie naczynia nad nim, mimo że ich nie dotknął]—- na który nie ma wpływu martwe ciało. [Ponieważ naczynia znajdujące się pod martwym ciałem, tylko pierwszy, drugi i trzeci nabierają nieczystości przez maga (kontakt). Naczynie dotykające martwego ciała staje się podobne do samego martwego ciała, czyniąc naczynie, które go dotyka, „av” („ojciec” nieczystości). A trzecie, które dotyka martwego ciała, staje się riszonem („pierwszym”), po którym naczynia nie są uczynił z kolei tamei, naczynia nabywające tumah tylko z av of tumah. Podobnie, z naczyń nad martwym ciałem, tylko pierwsze, drugie i trzecie są oswojone przez maga (kontakt), a nie przez miszkav i moszaw.]