Odniesienie do Edujot 1:5
וְלָמָּה מַזְכִּירִין דִּבְרֵי הַיָּחִיד בֵּין הַמְרֻבִּין, הוֹאִיל וְאֵין הֲלָכָה אֶלָּא כְדִבְרֵי הַמְרֻבִּין. שֶׁאִם יִרְאֶה בֵית דִּין אֶת דִּבְרֵי הַיָּחִיד וְיִסְמֹךְ עָלָיו, שֶׁאֵין בֵּית דִּין יָכוֹל לְבַטֵּל דִּבְרֵי בֵית דִּין חֲבֵרוֹ עַד שֶׁיִּהְיֶה גָדוֹל מִמֶּנּוּ בְחָכְמָה וּבְמִנְיָן. הָיָה גָדוֹל מִמֶּנּוּ בְחָכְמָה אֲבָל לֹא בְמִנְיָן, בְּמִנְיָן אֲבָל לֹא בְחָכְמָה, אֵינוֹ יָכוֹל לְבַטֵּל דְּבָרָיו, עַד שֶׁיִּהְיֶה גָדוֹל מִמֶּנּוּ בְחָכְמָה וּבְמִנְיָן:
I dlaczego wspominamy słowa jednego spośród wielu, jeśli halacha jest zgodna tylko z wieloma? Tak więc, jeśli bet-din trzyma się poglądu jednego i opiera się na nim [wbrew poglądowi wielu], to [przyszły] bet-din nie może unieważnić słów swego bliźniego bet-din, chyba że jest większy w mądrości niż pierwszego] i pod względem liczby [to znaczy, że liczba uczniów w drugim jest większa niż liczba uczniów w pierwszym.] Gdyby była większa w mądrości, ale nie w liczbie lub w liczbie, ale nie w liczbie mądrość, nie może unieważnić swoich słów, chyba że będzie większa (niż pierwsza) zarówno pod względem mądrości, jak i liczby.