Odniesienie do Bechorot 5:3
הַצּוֹרֵם בְּאֹזֶן הַבְּכוֹר, הֲרֵי זֶה לֹא יִשָּׁחֵט עוֹלָמִית, דִּבְרֵי רַבִּי אֱלִיעֶזֶר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, כְּשֶׁיִּוָּלֵד לוֹ מוּם אַחֵר, יִשָּׁחֵט עָלָיו. מַעֲשֶׂה בְזָכָר שֶׁל רְחֵלִים זָקֵן וּשְׂעָרוֹ מְדֻלְדָּל, רָאָהוּ קַסְדּוֹר אֶחָד, אָמַר, מַה טִּיבוֹ שֶׁל זֶה. אָמְרוּ לוֹ, בְּכוֹר הוּא וְאֵינוֹ נִשְׁחָט אֶלָּא אִם כֵּן הָיָה בּוֹ מוּם. נָטַל פִּגְיוֹן וְצָרַם בְּאָזְנוֹ, וּבָא מַעֲשֶׂה לִפְנֵי חֲכָמִים וְהִתִּירוּהוּ. רָאָה שֶׁהִתִּירוּ, וְהָלַךְ וְצָרַם בְּאָזְנֵי בְכוֹרוֹת אֲחֵרִים, וְאָסָרוּ. פַּעַם אַחַת הָיוּ תִינוֹקוֹת מְשַׂחֲקִין בַּשָּׂדֶה וְקָשְׁרוּ זַנְבוֹת טְלָאִים זֶה לָזֶה, וְנִפְסְקָה זְנָבוֹ שֶׁל אֶחָד מֵהֶם וַהֲרֵי הוּא בְכוֹר, וּבָא מַעֲשֶׂה לִפְנֵי חֲכָמִים וְהִתִּירוּהוּ. רָאוּ שֶׁהִתִּירוּ, וְהָלְכוּ וְקָשְׁרוּ זַנְבוֹת בְּכוֹרוֹת אֲחֵרִים, וְאָסָרוּ. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁהוּא לְדַעְתּוֹ, אָסוּר. וְשֶׁלֹּא לְדַעְתּוֹ, מֻתָּר:
Według rabina Eli'ezera, jeśli ktoś podcina ucho pierworodnemu, nigdy go nie zabije. Mędrcy mówią: Kiedy rozwinie się kolejna skaza, można ją ubić na tej podstawie. Zdarzyło się kiedyś, że rzymski urzędnik zobaczył starego barana owiniętego wełną i zapytał: „Co jest z tym?”. Odpowiedzieli: „Jest pierworodnym i nie można go zabić, chyba że pojawi się w nim skaza”. Wziął sztylet i podciął mu ucho. Pojawił się przed mędrcami, a oni na to pozwolili. Kiedy zobaczył, że [mędrcy] na to pozwolili, poszedł i zrobił szczeliny w uszach innym pierworodnym, a [mędrcy] zabronili im. Kiedyś zdarzyło się, że dzieci bawiły się na polu i związały ze sobą ogony dwóch owiec. Jeden z ogonów, należący do pierworodnego, został oderwany. Ta sprawa trafiła do mędrców, a oni na to pozwolili. Kiedy [ludzie] zobaczyli, że [mędrcy] na to pozwolili, [lud] poszedł i związał ogony innych pierworodnych, ale [mędrcy] zabronili im. Taka jest zasada, zabrania się wszystkiego, co umyślne, a to, co niezamierzone, jest dozwolone.