Odniesienie do Bechorot 2:3
כֹּל שֶׁקָּדַם הֶקְדֵּשָׁן אֶת מוּמָן, אוֹ מוּם עוֹבֵר לְהֶקְדֵּשָׁן, וּלְאַחַר מִכָּאן נוֹלָד לָהֶם מוּם קָבוּעַ (וְנִפְדּוּ), פְּטוּרִין מִן הַבְּכוֹרָה וּמִן הַמַּתָּנוֹת, וְאֵינָן יוֹצְאִין לְחֻלִּין לִגָּזֵז וּלְהֵעָבֵד, וּוְלָדָן וַחֲלָבָן אָסוּר לְאַחַר פִּדְיוֹנָן, וְהַשּׁוֹחֲטָן בַּחוּץ חַיָּב, וְעוֹשִׂין תְּמוּרָה, וְאִם מֵתוּ יִקָּבֵרוּ:
Jeśli ich konsekracje poprzedzają ich skazy lub przemijające skazy poprzedzają ich konsekrację, ale potem rozwijają trwałe skazy (i są odkupieni), są zwolnieni z [obowiązków] pierworodnych i darów [kapłańskich]. Nie opuszczają [swojego statusu konsekrowanego], aby stać się nieświęconymi, by być ostrzyżeni i pracować. Ich potomstwo i mleko [od] po ich odkupieniu są zabronione. Odpowiedzialny jest ten, kto zabija ich na zewnątrz [dziedzińca świątyni]. Oni [ich] zastępują [święte]. Jeśli umrą, zostaną pochowani.