Miszna do Ohalot 18:4
שְׂדֵה בוֹכִין, לֹא נִטַּעַת, וְלֹא נִזְרַעַת, וַעֲפָרָהּ טָהוֹר, וְעוֹשִׂין מִמֶּנָּה תַנּוּרִים לַקֹּדֶשׁ. וּמוֹדִים בֵּית שַׁמַּאי וּבֵית הִלֵּל שֶׁבּוֹדְקִים לְעוֹשֶׂה פֶסַח, וְאֵין בּוֹדְקִין לִתְרוּמָה. וּלְנָזִיר, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, בּוֹדְקִין. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אֵין בּוֹדְקִין. כֵּיצַד הוּא בוֹדֵק. מֵבִיא אֶת הֶעָפָר שֶׁהוּא יָכוֹל לַהֲסִיטוֹ וְנוֹתֵן לְתוֹךְ כְּבָרָה שֶׁנְּקָבֶיהָ דַקִּים, וּמְמַחֶה, אִם נִמְצָא שָׁם עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה, טָמֵא:
Pola płaczu nie można zasadzić ani zasiać, ale jego gleba jest czysta i mogą z niej zrobić piece na święte przedmioty. Beit Shammai zgadza się z Beit Hillelem, że należy sprawdzić, czy [ktoś przez nią przeszedł i musi przynieść] ofiarę paschalną, ale nie trzeba jej sprawdzać pod kątem [kogoś, kto przeszedł przez nią i chce zjeść] Terumah [a część plonu dana Kohenowi, który staje się święty po oddzieleniu i może być spożywany tylko przez Kohanim lub ich domowników]. W przypadku Nazira [osoby, która przysięgła powstrzymać się od wszelkich przedmiotów związanych z alkoholem, strzyżeń i nieczystości], Beit Shammai mówi, że musi to sprawdzić, ale Beit Hillel twierdzi, że nie musi tego sprawdzać. Jak to sprawdzić? Przynosi glebę, którą można przesunąć, przesiewa ją przez sito z wąskimi otworami i miażdży ją, jeśli znajdzie kość wielkości ziarna jęczmienia, jest ona zanieczyszczona.