Midrasz do Sukka 4:8

הַהַלֵּל וְהַשִּׂמְחָה שְׁמֹנָה כֵּיצַד. מְלַמֵּד שֶׁחַיָּב אָדָם בַּהַלֵּל וּבַשִּׂמְחָה וּבִכְבוֹד יוֹם טוֹב הָאַחֲרוֹן שֶׁל חָג, כִּשְׁאָר כָּל יְמוֹת הֶחָג. סֻכָּה שִׁבְעָה כֵּיצַד. גָּמַר מִלֶּאֱכֹל, לֹא יַתִּיר סֻכָּתוֹ, אֲבָל מוֹרִיד אֶת הַכֵּלִים מִן הַמִּנְחָה וּלְמַעְלָה, מִפְּנֵי כְבוֹד יוֹם טוֹב הָאַחֲרוֹן שֶׁל חָג:

Hallel i radość to osiem. Jak to? Niniejszym uczymy się, że jest się obowiązanym w Hallel i radować się i uczcić kończący się dzień świąteczny, tak jak wszystkie dni festiwalu. Succah—siedem. Jak to? Kiedy kończy jeść, nie rozwiązuje [więzi] swojej kuczki [w celu jej rozebrania], ale z minchy zdejmuje [z niej] [szlachetne] naczynia [i rozkłada, które do niej przyniósł] na cześć kończącego się święta dnia świąt [tak, aby pokazał, że przygotowuje miejsce na wieczorną ucztę].

Poznaj midrasz do Sukka 4:8. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.