Liturgy do Joma 2:2

מַעֲשֶׂה שֶׁהָיוּ שְׁנֵיהֶם שָׁוִין וְרָצִין וְעוֹלִין בַּכֶּבֶשׁ, וְדָחַף אֶחָד מֵהֶן אֶת חֲבֵרוֹ, וְנָפַל וְנִשְׁבְּרָה רַגְלוֹ. וְכֵיוָן שֶׁרָאוּ בֵית דִּין שֶׁבָּאִין לִידֵי סַכָּנָה, הִתְקִינוּ שֶׁלֹּא יְהוּ תוֹרְמִין אֶת הַמִּזְבֵּחַ אֶלָּא בְפַיִס. אַרְבָּעָה פְיָסוֹת הָיוּ שָׁם, וְזֶה הַפַּיִס הָרִאשׁוֹן:

Dwóch (księży) wbiegało kiedyś łeb w łeb po rampie, gdy jeden z nich popchnął sąsiada, który upadł i złamał nogę. Kiedy Beth-Din zobaczył, że istnieje w tym ryzyko, postanowili, że usunięcie prochów będzie przyznawane tylko w drodze loterii [jak opisano powyżej]. Były tam cztery loterie (w Świątyni). [Gromadzili się na loteriach cztery razy dziennie i nie prowadzili wszystkich naraz, aby cztery razy podnieść hałas, ponieważ w azarze był wielki tłum. A to na cześć króla, a mianowicie. (Psalm 55:15): „W domu Boga weszliśmy głośno!”] To jest pierwsza loteria.

Poznaj liturgy do Joma 2:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.