Liturgy do Taanit 1:1
מֵאֵימָתַי מַזְכִּירִין גְּבוּרוֹת גְּשָׁמִים. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, מִיּוֹם טוֹב הָרִאשׁוֹן שֶׁל חָג. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, מִיּוֹם טוֹב הָאַחֲרוֹן שֶׁל חָג. אָמַר לוֹ רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ. הוֹאִיל וְאֵין הַגְּשָׁמִים אֶלָּא סִימַן קְלָלָה בֶּחָג, לָמָּה מַזְכִּיר. אָמַר לוֹ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, אַף אֲנִי לֹא אָמַרְתִּי לִשְׁאוֹל, אֶלָּא לְהַזְכִּיר מַשִּׁיב הָרוּחַ וּמוֹרִיד הַגֶּשֶׁם בְּעוֹנָתוֹ. אָמַר לוֹ, אִם כֵּן, לְעוֹלָם יְהֵא מַזְכִּיר:
Od kiedy zaczynamy wspominać o sile [sprowadzania] deszczu [w Shemoneh Esrai [ , jak mówi rabin Eliezer, od pierwszego dnia święta [Sukkot]]. Rabin Yehoshua mówi, że od ostatniego dnia święta [Sukkot]. Rabin Yehishua powiedział do niego [Rabbi Eliezer], skoro deszcz w święto to tylko znak przekleństwa, dlaczego miałby o tym wspominać? Rabin Eliezer powiedział do niego: Ja również nie powiedziałem, żebym prosił [o deszcz], ale wspomniał: „On sprawia, że wieją i padają deszcze” w odpowiednim czasie. Odpowiedział mu: jeśli tak, to należy zawsze o tym wspominać.