Miszna
Miszna

Halakhah do Nedarim 3:4

נוֹדְרִין לָהֳרָגִין וְלָחֳרָמִין וְלַמּוֹכְסִין שֶׁהִיא תְרוּמָה אַף עַל פִּי שֶׁאֵינָהּ תְּרוּמָה, שֶׁהֵן שֶׁל בֵּית הַמֶּלֶךְ אַף עַל פִּי שֶׁאֵינָן שֶׁל בֵּית הַמֶּלֶךְ. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, בַּכֹּל נוֹדְרִין, חוּץ מִבִּשְׁבוּעָה. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אַף בִּשְׁבוּעָה. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, לֹא יִפְתַּח לוֹ בְנֶדֶר. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אַף יִפְתַּח לוֹ. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, בְּמַה שֶּׁהוּא מַדִּירוֹ. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אַף בְּמַה שֶּׁאֵינוֹ מַדִּירוֹ. כֵּיצַד, אָמְרוּ לוֹ, אֱמוֹר קוֹנָם אִשְׁתִּי נֶהֱנֵית לִי, וְאָמַר קוֹנָם אִשְׁתִּי וּבָנַי נֶהֱנִין לִי, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, אִשְׁתּוֹ מֻתֶּרֶת וּבָנָיו אֲסוּרִין. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אֵלּוּ וָאֵלּוּ מֻתָּרִין:

Można ślubować haragin, charamin i mochsin, że coś jest terumah, chociaż nie jest to terumah. ["haragin": rabusie, którzy zabijają ludzi i zabierają im pieniądze. „charamin”: złodzieje, którzy nie zabijają. Uczy się nas: „Nie tylko te (tj. Haragin), ale nawet te (tj. Charamin)”. „mochsin”: Odnosi się do samozwańczego mochess (poborcy podatkowego), ale jeśli został wyznaczony przez króla, czy to króla Izraela, czy nieżydowskiego króla, i bierze on ustaloną kwotę zgodnie z prawem królestwa, Prawo królestwa jest prawem ”i nie wolno uchylać się od podatku i, co oczywiste, składać mu przysięgi i przysięgać fałszywie. „że to jest terumah”: chociaż zabijają i kradną, nie jedzą zakazanego jedzenia. Albo może być tak, że terumah nie jest przez nich ceniona, jest zjadana tylko przez Cohanim w stanie czystości, tak że jest tanio sprzedawana.] (I można ślubować), że należy do pałacu, mimo że nie jest należą do pałacu. Beth Shammai mówią: Przy wszystkich (wyrażeniach) można ślubować, z wyjątkiem przysięgi. A Beth Hillel mówi: Nawet pod przysięgą. Beth Shammai mówi: Nie powinien otwierać go przysięgą. [Jeśli złodziej nie poprosił go o ślubowanie, nie powinien tego robić z własnej woli]. Beth Hillel mówi: Może nawet mu otworzyć. Beth Shammai mówią: Tym, co mu daje. [Jeśli złodziej prosi go o ślubowanie, powinien ślubować tylko w odniesieniu do tego, o co go poproszono, a nie w odniesieniu do czegoś innego.] A Beth Hillel mówi: Nawet jeśli chodzi o to, o co go nie proszono. Jak to? Gdyby mu powiedzieli: Powiedz: „Konam, moja żona korzysta ze mnie”, a on powiedział „Konam, moja żona i dzieci czerpią korzyści ze mnie”, Beth Shammai powiedzą: Jego żona jest dozwolona, ​​a jego dzieci zabronione. I Beth Hillel mówi: Oba są dozwolone. [Przy wszystkich tych czterech ślubach naszej Miszny, prawa ślubów i przysięgi są takie same, co jest dozwolone w przypadku ślubów dozwolonych przysięgą. A rozgrzeszenie jest wymagane tylko w przypadku „ślubów pilnych , „Jest to zarządzenie uczonych w Piśmie, z tego powodu nie wolno im składać przysięgi].

Gray Matter IV

Rav Yosef, however, notes that the Rambam (Hilchot Gezeilah Va’Aveidah 5:11 and in his commentary to the Mishnah Nedarim 3:4) and the Meiri (Nedarim 28a) specifically mention that dina d’malchuta dina applies to both Jewish and non-Jewish kings.153Rav Yosef also quotes the Rashba (Teshuvot 2:134), who rules that dina d'malchuta dina applies to those laws of Jewish kings which are designed to protect the people. According to Rav Yosef, taxes are included in this category, since the government uses the taxes to promote the security of its citizens. . The Beit Yosef (C.M. 369 s.v. U’Mah She’Amar Bein She’hu Melech) marshals evidence to this opinion from the Gemara (Bava Kama 113a). This passage seeks to interpret a Mishnah in Nedarim (3:4) which seems to imply that we do not follow the rule of dina d’malchuta dina. The Gemara answers that the Mishnah applies to unjust tax collection. The Beit Yosef observes that the Gemara does not answer that dina d’malchuta dina does not apply to Jewish kings in Eretz Yisrael and that this is what the Mishnah in Nedarim speaks about.
Ask RabbiBookmarkShareCopy

Gray Matter IV

Even though the Rishonim and Shulchan Aruch speak of “kings,” Rav Ovadia Yosef rules that dina d’malchuta dina applies in a democracy. He marshals two proofs to this assertion. He cites Bava Kama 113a, as did the Beit Yosef, which does not simply resolve the problematic Mishnah of Nedarim 3:4 by stating that it speaks of a country that is not ruled by a king. Indeed, Rav Yosif notes that Chazal were aware of countries that were not ruled by a king, most famously Rome (as noted by Tosafot, Avodah Zarah 10b s.v. Kol Nesi’eha).
Ask RabbiBookmarkShareCopy
Poprzedni wersetCały rozdziałNastępny werset