Halakhah do Megilla 3:3

וְעוֹד אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, בֵּית הַכְּנֶסֶת שֶׁחָרַב, אֵין מַסְפִּידִין בְּתוֹכוֹ, וְאֵין מַפְשִׁילִין בְּתוֹכוֹ חֲבָלִים, וְאֵין פּוֹרְשִׂין לְתוֹכוֹ מְצוּדוֹת, וְאֵין שׁוֹטְחִין עַל גַּגּוֹ פֵרוֹת, וְאֵין עוֹשִׂין אוֹתוֹ קַפַּנְדַּרְיָא, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא כו), וַהֲשִׁמּוֹתִי אֶת מִקְדְּשֵׁיכֶם, קְדֻשָּׁתָן אַף כְּשֶׁהֵן שׁוֹמֵמִין. עָלוּ בוֹ עֲשָׂבִים, לֹא יִתְלֹשׁ, מִפְּנֵי עָגְמַת נָפֶשׁ:

R. Juda powiedział dalej: W zrujnowanej synagodze nie wygłasza się pochwał, sznury nie są splecione [To samo dotyczy wszystkich prac, ale splatanie lin wymaga dużej przestrzeni, a przestrzeń w domu modlitwy służy temu celowi] , sieci nie są w nim rozrzucone, owoce nie są rozrzucone na dachu i nie jest używane jako skrót (kapandarya) [„kapandarya”, akronim od „Ademakifna dari, a'ol beha”, tj. „Zamiast tego okrążających rzędy „domów, pójdę tutaj na skróty], jest napisane (Księga Kapłańska 26:31):„ I spustoszę świątynie wasze ”. —Chociaż są opuszczeni, zachowują swoją świętość. Jeśli wyrosła w nim trawa, nie można jej wyrwać, żeby się smucili [wspominając dawne czasy i postanawiając ją odbudować, jeśli to możliwe, lub (aby się smucić i) modlić o jej przywrócenie. Dlatego zabronione jest jedynie wyrywanie trawy i karmienie jej zwierzętami lub całkowite jej odrzucenie; ale wolno je wyrwać i zostawić na swoim miejscu, to wystarczy, aby wzbudzić smutek.]

Poznaj halakhah do Megilla 3:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.