Halakhah do Megilla 1:1
מְגִלָּה נִקְרֵאת בְּאַחַד עָשָׂר, בִּשְׁנֵים עָשָׂר, בִּשְׁלֹשָׁה עָשָׂר, בְּאַרְבָּעָה עָשָׂר, בַּחֲמִשָּׁה עָשָׂר, לֹא פָחוֹת וְלֹא יוֹתֵר. כְּרַכִּין הַמֻּקָּפִין חוֹמָה מִימוֹת יְהוֹשֻׁעַ בִּן נוּן, קוֹרִין בַּחֲמִשָּׁה עָשָׂר. כְּפָרִים וַעֲיָרוֹת גְּדוֹלוֹת, קוֹרִין בְּאַרְבָּעָה עָשָׂר, אֶלָּא שֶׁהַכְּפָרִים מַקְדִּימִין לְיוֹם הַכְּנִיסָה:
Megillah jest czytana jedenastego (Adar), dwunastego, trzynastego, czternastego i piętnastego [czasami jednego; czasami z drugiej strony, jak wyjaśniono poniżej]—nie wcześniej (niż jedenastego) i nie później (niż piętnastego). Miasta otoczone murem z czasów Jozuego, syna Nuna, przeczytały piętnastego [jest napisane (Est 9:19): „Dlatego Żydzi z miast peryferyjnych, mieszkający w miastach bez murów, obchodzą czternastą itp. ” W przypadku miast bez murów, obchodzonych czternastego, implikacja jest taka, że miasta otoczone murami świętują piętnasty. A „od dni Jozuego” wywodzi się z tożsamości: „perazi” (tutaj „bez muru”) - „perazi” (Księga Powtórzonego Prawa 3: 5): „poza miastami bez murów”. Tak jak tam (perazi) od czasów Jozuego, syna Nuna; także tutaj, od czasów Jozuego, syna Nuna. I postanowili, że miasta otoczone murem z czasów Jozuego, nawet jeśli nie są dziś otoczone murem, czytają piętnastego, jak Szuszan, aby oddać cześć Eretz Yisrael, który był w ruinie w dni Mardocheusza i Estery, że oni również odczytują się jako mężowie z Szuszanu i są uważani za miasta otoczone murami, chociaż teraz są w ruinach, tak że w tym cudzie będzie pamięć o Erec Israel. Wspomina się o Jozuego, ponieważ był pierwszym, który rozpoczął wojnę z Amalekiem, a mianowicie. (Księga Wyjścia 17:14): „Napisz to (wymazanie Amaleka) jako pamiątkę w zwoju i włóż do uszu Jozuego itd.”] Wsie i wielkie miasta odczytały czternastego; ale wioski mogą go przyspieszyć (czytanie Megillah) do „dnia zgromadzenia” (jom haknissah). [To znaczy, skoro miasta otoczone murami przeczytano piętnastego, a nie otoczone murami czternastego, wszystkie są włączone. Jak więc mógł otrzymać jedenasty, dwunasty i trzynasty? Odpowiedź: wioski mogły przesunąć czytanie do „dnia zgromadzenia”— Poniedziałek lub czwartek przed czternastą —te (poniedziałki i czwartki) są dniami zgromadzeń, kiedy wioski zbierają się w miastach na sądzie. Beth-din siedzieć w poniedziałki i czwartki zgodnie z zarządzeniem Ezdrasza. Może to być spowodowane tym, że wsie gromadzą się w miastach w poniedziałki i czwartki, aby słuchać czytania Tory. Mieszkańcy wioski nie są bowiem tak biegli w czytaniu i potrzebują jednego z mieszkańców miasta do czytania dla nich; a mędrcy nie zmuszali ich do powrotu czternastego, tak że w Purim będą wolni, aby zaspokoić potrzeby święta Purim dla mieszkańców miast. I znaleźli do tego aluzję w Megillah, a mianowicie. (Estera (9:31): „aby wypełnić te dni Purim w ich czasach” (bizmaneihem). Jeśli Mardocheusz i Estera ustanowili tylko czternasty i piętnasty wspomniany w nich, powinniśmy mieć „zmanam” (konotujące dwa razy). Dlaczego „zmaneihem”? (konotujący czterokrotnie)? Niniejszym powiadamiamy, że dodano jeszcze dwa razy, poza tymi wymienionymi w Megillah. I nie było konieczne, aby Pismo Święte zawierało trzynasty jako nadający się do czytania, ponieważ cud, zasadniczo wydarzyło się tego dnia. W tym dniu bowiem Żydzi zebrali się razem, by pomścić swoich wrogów, zarówno w Suzie, jak iw innych prowincjach. Zatem Pismo Święte dodaje tylko jedenastą i dwunastą. I nie jest to zasugerować, że szesnasta i siedemnasta po czternastym i piętnastym zapisanym w Megillah są zamierzone, jest napisane (tamże 27): „i (piętnasty) nie ma być omijany”].