Halakhah do Bikkurim 2:2
יֵשׁ בְּמַעֲשֵׂר וּבִכּוּרִים מַה שֶּׁאֵין כֵּן בַּתְּרוּמָה, שֶׁהַמַּעֲשֵׂר וְהַבִּכּוּרִים טְעוּנִים הֲבָאַת מָקוֹם, וּטְעוּנִים וִדּוּי, וַאֲסוּרִין לָאוֹנֵן. רַבִּי שִׁמְעוֹן מַתִּיר. וְחַיָּבִין בַּבִּעוּר. וְרַבִּי שִׁמְעוֹן פּוֹטֵר. וַאֲסוּרִין כָּל שֶׁהֵן מִלֶּאֱכֹל בִּירוּשָׁלַיִם. וְגִדּוּלֵיהֶן אֲסוּרִים מִלֶּאֱכֹל בִּירוּשָׁלַיִם אַף לְזָרִים וְלַבְּהֵמָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן מַתִּיר. הֲרֵי אֵלּוּ בַּמַּעֲשֵׂר וּבַבִּכּוּרִים, מַה שֶּׁאֵין כֵּן בַּתְּרוּמָה:
Ma'aser i Bikkurim mają wspólne [prawa], których brakuje w Terumah : że Ma'aser i Bikkurim muszą zostać przywiezieni w [określone] miejsce, wymagają ustnej recytacji i są zabronieni Onen [osobie, której bliski krewny umarł, ale nie został jeszcze pochowany], podczas gdy rabin Szimon na to pozwala. Obaj wymagają usunięcia [z własnego domu], podczas gdy rabin Szimon to robi. Jakakolwiek ich ilość [zmieszana z normalnym jedzeniem] jest zabroniona w Jerozolimie. Żaden wzrost, który z nich pochodzi, nie może być zjedzony w Jerozolimie, ani przez osobę niebędącą Kohenem , ani przez zwierzę, podczas gdy rabin Szimon na to pozwala. Wszystko powyższe dotyczy Ma'aser i Bikkurim , ale nie dla Terumah .