Komentarz do Szabbat 2:4
לֹא יִקֹּב אָדָם שְׁפוֹפֶרֶת שֶׁל בֵּיצָה וִימַלְאֶנָּה שֶׁמֶן וְיִתְּנֶנָּה עַל פִּי הַנֵּר בִּשְׁבִיל שֶׁתְּהֵא מְנַטֶּפֶת, אֲפִלּוּ הִיא שֶׁל חֶרֶס. וְרַבִּי יְהוּדָה מַתִּיר. אֲבָל אִם חִבְּרָהּ הַיּוֹצֵר מִתְּחִלָּה, מֻתָּר, מִפְּנֵי שֶׁהוּא כְלִי אֶחָד. לֹא יְמַלֵּא אָדָם אֶת הַקְּעָרָה שֶׁמֶן וְיִתְּנֶנָּה בְצַד הַנֵּר וְיִתֵּן רֹאשׁ הַפְּתִילָה בְתוֹכָהּ, בִּשְׁבִיל שֶׁתְּהֵא שׁוֹאֶבֶת. וְרַבִּי יְהוּדָה מַתִּיר:
Nie można przedziurawić skorupki jajka [twardsza górna skorupa zawierająca jajko] i napełnić go olejem i przyłożyć do wylotu lampy tak, aby kapała [kropla po kropli do lampy —dekret, aby nie brał (oliwy) z niej (w szabat). A ponieważ odłożył ją na lampę, byłby odpowiedzialny z powodu „zgaszenia”.], Nawet gdyby to (naczynie na olej) było wykonane z gliny [(do użycia), która jest odpychająca, ale tak postanowili. Ponieważ bowiem płonącego knota nie ma w naczyniu zawierającym olej, mógłby on przyjść, aby wziąć z niego (olej), myśląc, że w takim przypadku „gaszenie” nie zachodzi]. A R. Juda na to pozwala, [nie zarządzając, że mógłby przyjść, żeby z niej wziąć; bo widzi, jak oliwa kapie na knot pod spodem.] Ale jeśli garncarz dołączył do niego pierwszy, jest to dozwolone, bo jest to jedno naczynie. [To samo dotyczy sytuacji, gdy właściciel połączył go razem z wapnem lub gliną w przeddzień szabatu. Nie trzeba się bać, bo z powodu (powagi) przestępstwa szabasowego oddziela się od niego.] Nie można napełniać naczynia oliwą, stawiać go obok lampy i wkładać (dolnego) końca knota. w nim, tak że pociąga [oliwę do płonącej głowy knota]. R. Juda na to pozwala. [Miszna przypomina nam o różnicy między R. Yehudą a rabinami (we wszystkich trzech przypadkach): skorupka jajka, gliniane naczynie (pojemnik) i naczynie. Gdyby bowiem powiadomił nas o skorupce jajka (samej), mógłbym powiedzieć, że dopiero tutaj rabini go zakazali, ponieważ ponieważ nie jest ono odrażające, mógłby przyjść z niego wziąć. Ale ceramika, która jest odpychająca—być może zgodziłby się z R. Yehudah. A gdyby nam to przypomniało o ceramice (samej), to mógłbym powiedzieć, że tylko tutaj pozwolił na to R. Juda, ale w przypadku skorupki jajka być może zgodziłby się z rabinami. A gdyby nam to uświadomiło jedno i drugie, to mógłbym powiedzieć, że tylko w tych przypadkach R. Juda na to zezwalał, ponieważ skorupka jajka i ceramika są w przestrzeni lampy, nad nią nic nie przeszkadza, tak że nie ma trzeba orzekać, żeby go nie odbierał, bo (instynktownie) oddziela się od niego. Ale w przypadku naczynia, w którym występuje interwencja, naczynia umieszcza się z boku lampy, aby nie było odczuwane jako część lampy, być może zgodziłby się, że (w takim przypadku) istnieje (potrzeba ) dekret. A gdybyśmy zostali powiadomieni o potrawie (samej), mógłbym powiedzieć, że tylko tutaj rabini tego zabronili, ale w pozostałych dwóch przypadkach być może zgodziliby się z R. Jehudą. Dlatego musimy zostać poinformowani (o wszystkich trzech przypadkach). Halacha jest zgodna z mędrcami.]