Komentarz do Ketuwot 6:4
פָּסְקָה לְהַכְנִיס לוֹ כְסָפִים, סֶלַע כֶּסֶף נַעֲשֶׂה שִׁשָּׁה דִינָרִים. הֶחָתָן מְקַבֵּל עָלָיו עֲשָׂרָה דִינָרִין לַקֻּפָּה, לְכָל מָנֶה וּמָנֶה. רַבָּן שְׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, הַכֹּל כְּמִנְהַג הַמְּדִינָה:
Jeśli zobowiązała się do przyniesienia mu srebra, [rzeczywistych dinarów, z którymi może natychmiast handlować], sela srebra [czyli cztery dinary] zamieni się w sześć dinarów. [Jest napisane w kethubah jako sześć dinarów, dodatkowo jeden trzeci. Tanna niniejszym powiadamia nas, że w przypadku rzeczywistych dinarów, niezależnie od tego, czy jest ich wiele (takich jak „tysiąc dinarów” [6: 2], czy niewiele (takich jak „sela” tutaj)), są one zawsze wpisywane do kethubah o jedną trzecią więcej , bo są one natychmiast negocjowalne. A z rzeczami wymagającymi oceny, takimi jak odzież i biżuteria, czy jest ich wiele (jak w „i w stosunku do oceny” [6: 2], co odnosi się do wspomnianego wyżej tysiąca zuzów) lub niewielu (jak w przypadku „oceny manah” [6: 3]), ona daje trzydzieści jeden sela i dinara. Na kethubah zawsze piszemy o jedną piątą mniej niż ocena pokoju panny młodej. W związku z tym , nie ma znaczenia, czy został on oceniony jako pierwszy, a następnie został zapisany na ketubie, w którym to przypadku musimy odliczyć w ketubie jedną piątą oceny komnaty dla nowożeńców (jak się dowiedzieliśmy [6: 3]): „Cokolwiek pan młody pisze itd. ”), czy też najpierw pisze kethubę, w którym to przypadku ocena musi być o jedną piątą większa niż to, co jest napisane pl w kethubah (jak się dowiedzieliśmy [tamże]: „A za cztery manah daje pięć manah”)]. Pan młody bierze na siebie, aby dać „funduszowi” dwadzieścia dinarów za każdą manę [tj. dać jej dziesięć zuzów za każdą manę, którą mu przyniesie, za którą kupi przyprawy i wonności. Nasza Miszna nie określa, czy co tydzień, co miesiąc czy co roku.] R. Szymon ur. Gamliel powiedział: „Wszystko jest zgodne ze zwyczajem kraju.