Referencia sobre Shevuot 5:3
הָיוּ חֲמִשָּׁה תוֹבְעִין אוֹתוֹ, אָמְרוּ לוֹ תֶּן לָנוּ פִקָּדוֹן שֶׁיֵּשׁ לָנוּ בְיָדֶךָ, שְׁבוּעָה שֶׁאֵין לָכֶם בְּיָדִי, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת. שְׁבוּעָה שֶׁאֵין לְךָ בְיָדִי וְלֹא לְךָ וְלֹא לְךָ, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, עַד שֶׁיֹּאמַר שְׁבוּעָה בָאַחֲרוֹנָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, עַד שֶׁיֹּאמַר שְׁבוּעָה לְכָל אֶחָד וְאֶחָד. תֶּן לִי פִקָּדוֹן וּתְשׂוּמֶת יָד גָּזֵל וַאֲבֵדָה שֶׁיֵּשׁ לִי בְיָדֶךָ, שְׁבוּעָה שֶׁאֵין לְךָ בְיָדִי, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת. שְׁבוּעָה שֶׁאֵין לְךָ בְיָדִי פִקָּדוֹן וּתְשׂוּמֶת יָד וְגָזֵל וַאֲבֵדָה, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת. תֶּן לִי חִטִּין וּשְׂעֹרִין וְכֻסְּמִין שֶׁיֵּשׁ לִי בְיָדֶךָ, שְׁבוּעָה שֶׁאֵין לְךָ בְיָדִי, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת. שְׁבוּעָה שֶׁאֵין לְךָ בְיָדִי חִטִּין וּשְׂעֹרִין וְכֻסְּמִים, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אֲפִלּוּ אָמַר חִטָּה וּשְׂעֹרָה וְכֻסֶּמֶת, חַיָּב עַל כָּל אַחַת וְאֶחָת:
Si cinco hombres le reclamaron: "Danos nuestra promesa que tienes" (y él dijo :) "Juro que no la tengo", él es responsable solo de uno. "Juro que no tengo ni el suyo, ni el suyo, ni el suyo, él es responsable de cada uno. R. Eliezer dice: (No es responsable de cada uno) hasta que dice" bajo juramento "al final, [a saber. : "No tengo el tuyo, ni el tuyo, ni el tuyo, bajo juramento", de modo que el juramento corresponde a todos.] R. Shimon dice: Hasta que diga "lo juro" por cada uno. [La halajá no está de acuerdo con R. Eliezer ni con R. Shimon.] "Dame mi promesa, mi préstamo, (restauración) de mi robo y mi objeto perdido que tienes". "Juro que no lo tengo".—él es responsable solo por uno. "Juro que no tengo prenda, ni préstamo, ni robo, ni objeto perdido"—él es responsable de cada uno. "Dame mi trigo, mi cebada y mi espelta que tienes". "Juro que no lo tengo"—él es responsable solo por uno. "Juro que no tengo trigo, ni cebada, ni espelta"—él es responsable de cada uno. R. Meir dice: Incluso si dice "un trigo, una cebada y una espelta", es responsable de cada uno. [R. Meir sostiene que si uno dice "un trigo", se refiere a la especie de trigo (y no a un grano individual). Lo mismo es cierto para la cebada y la ortografía, a saber. (Éxodo 9:32): "Y el trigo y la cebada no fueron heridos". De modo que es como si estuviera reclamando "trigo, cebada y espelta". Los rabinos tienen (eso quiere decir) un grano de trigo, cebada y espelta. La halajá no está de acuerdo con R. Meir.]