Talmud sobre Sanhedrin 11:2
זָקֵן מַמְרֵא עַל פִּי בֵית דִּין, שֶׁנֶּאֱמַר (שם יז) כִּי יִפָּלֵא מִמְּךָ דָבָר לַמִּשְׁפָּט וְגוֹ'. שְׁלֹשָׁה בָתֵּי דִינִין הָיוּ שָׁם, אֶחָד יוֹשֵׁב עַל פֶּתַח הַר הַבַּיִת, וְאֶחָד יוֹשֵׁב עַל פֶּתַח הָעֲזָרָה, וְאֶחָד יוֹשֵׁב בְּלִשְׁכַּת הַגָּזִית. בָּאִים לָזֶה שֶׁעַל פֶּתַח הַר הַבַּיִת, וְאוֹמֵר, כָּךְ דָּרַשְׁתִּי וְכָךְ דָּרְשׁוּ חֲבֵרָי, כָּךְ לִמַּדְתִּי וְכָךְ לִמְּדוּ חֲבֵרָי. אִם שָׁמְעוּ, אוֹמְרִים לָהֶם. וְאִם לָאו, בָּאִין לָהֶם לְאוֹתָן שֶׁעַל פֶּתַח הָעֲזָרָה, וְאוֹמֵר, כָּךְ דָּרַשְׁתִּי וְכָךְ דָּרְשׁוּ חֲבֵרָי, כָּךְ לִמַּדְתִּי וְכָךְ לִמְּדוּ חֲבֵרָי. אִם שָׁמְעוּ, אוֹמְרִים לָהֶם. וְאִם לָאו, אֵלּוּ וָאֵלּוּ בָּאִים לְבֵית דִּין הַגָּדוֹל שֶׁבְּלִשְׁכַּת הַגָּזִית, שֶׁמִּמֶּנּוּ יוֹצֵאת תּוֹרָה לְכָל יִשְׂרָאֵל, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) מִן הַמָּקוֹם הַהוּא אֲשֶׁר יִבְחַר ה'. חָזַר לְעִירוֹ וְשָׁנָה וְלִמֵּד כְּדֶרֶךְ שֶׁהָיָה לָמֵד, פָּטוּר. וְאִם הוֹרָה לַעֲשׂוֹת, חַיָּב, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) וְהָאִישׁ אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה בְזָדוֹן, אֵינוֹ חַיָּב עַד שֶׁיּוֹרֶה לַעֲשׂוֹת. תַּלְמִיד שֶׁהוֹרָה לַעֲשׂוֹת, פָּטוּר, נִמְצָא חֻמְרוֹ קֻלּוֹ:
Um ancião que se rebela contra beth-din (é morto por estrangulamento), viz. (Deuteronômio 17: 8): "Se há algo escondido para você, etc." Havia três batei-din [em Jerusalém, a respeito dos quais está escrito (Ibid.): "Então você se levantará e subirá."], Um na entrada do monte do templo, [o portão oriental, dentro do Chel (um local dentro da fortificação do templo), diante do ezrath nashim (o compartimento das mulheres)], um na entrada da azarah (a quadra do templo) [acima dele, enquanto atravessavam o ezrath nashim e chegavam à entrada de o ezrath Yisrael], e um na câmara de pedra talhada, [construída no meio da azarah, parte em solo santificado, parte em não santificado.] Eles chegam àquele na entrada do monte do templo, [( este ancião que governava em sua cidade e com quem os beth-din em sua cidade eram diferentes, as Escrituras exigiam que eles subissem a Jerusalém.) Ele e os beth-din de sua cidade chegam a esse bet-din na entrada da igreja. Monte do templo, chegando lá primeiro.], E ele diz: "Assim expus. Assim e assim expus meus colegas. Assim eu ensinei. Assim e assim meus colegas ensinam ". Se eles (aquele beth-din) tivessem ouvido (o halachá nesse assunto), eles lhes diziam, e se não chegassem aos que estavam na entrada da azarah. Ele diz: "Assim eu expus, e assim expus meus colegas. Assim eu ensinei, e assim meus colegas ensinaram". Se eles ouviram, eles disseram. E se não, estes e os outros vêm ao grande beth-din na câmara de pedra talhada, de onde a Torá sai para todo o Israel, viz. (Deuteronômio 17:10): "... daquele lugar que o Senhor escolhe." Se ele retornou à sua cidade e voltou a governar como havia governado antes, ele não é responsável. E se ele decidiu "fazer", ele é responsável, sendo escrito (Ibid. 12): "E o homem que deve fazer voluntariamente"—ele não é responsável até que ele decida fazer. Um discípulo que decide fazer não é responsável. [Um discípulo que não havia alcançado (experiência em) governar e o beth-din em sua cidade diferiam com ele—Se eles vieram ao grande beth-din e perguntaram, e ele retornou à sua cidade e governou como a princípio, ele não é responsável, pois eles não deveriam ter confiado em sua decisão. A Torá responsabilizou apenas um especialista em beth-din, como é derivado de (Ibid. 8): "Se houver (ki yipalei) escondido de você". As escrituras falam de um especialista (muflah) de beth-din.] Sua severidade, então, é considerada a sua indulgência! [A severidade de sua transgressão— decisão, embora ele não esteja qualificado para governar, além de se rebelar contra beth-din —torna-se sua leniência, isentando-o da pena de morte. Pois se ele fosse um ancião qualificado para governar e se rebelasse contra beth-din, ele seria morto.]
Jerusalem Talmud Bava Kamma
A person who hits his father or mother without causing a concussion39Ex. 21:15 declares hitting father or mother to be a capital crime. Hitting one of the parents without causing visible damage is a sin but not a crime. Therefore there is no obstacle to pressing monetary claims. Cf. Mishnah 7. or who causes injury on the Day of Atonement40Desecrating the Day of Atonement is a deadly sin but not a prosecutable crime; it is outside the purview of the human court. Injuring somebody on the Sabbath is a capital crime. Cf. Mishnah 7. is liable for everything. He who injures a Hebrew slave41Hebrew slavery was an institution permanently abolished, never resurrected in the Second Commonwealt; cf. Qiddušin 1:2, Note 150. The argument is purely theoretical. is liable for everything except for lost earnings if he is his own. He who injures another person’s Canaanite slave42Any Gentile slave becoming potentially Jewish by circumcision and immersion in a miqweh; cf. Qiddušin 1:3, Note 328. A person severely injuring his own slave has to set him free (Ex. 21:26–27). is liable for everything. Rebbi Jehudah says, slaves have no claim for embarrassment.