Referência sobre Pará 12:4
הַמַּזֶּה מֵחַלּוֹן שֶׁל רַבִּים וְנִכְנַס לַמִּקְדָּשׁ וְנִמְצְאוּ הַמַּיִם פְּסוּלִים, פָּטוּר. מֵחַלּוֹן שֶׁל יָחִיד וְנִכְנַס לַמִּקְדָּשׁ וְנִמְצְאוּ הַמַּיִם פְּסוּלִין, חַיָּב. אֲבָל כֹּהֵן גָּדוֹל, בֵּין מֵחַלּוֹן שֶׁל יָחִיד בֵּין מֵחַלּוֹן שֶׁל רַבִּים, פָּטוּר, שֶׁאֵין כֹּהֵן גָּדוֹל חַיָּב עַל בִּיאַת הַמִּקְדָּשׁ. מַחֲלִיקִין הָיוּ לִפְנֵי חַלּוֹן שֶׁל רַבִּים וְדוֹרְסִין וְלֹא נִמְנָעִין, מִפְּנֵי שֶׁאָמְרוּ, מֵי חַטָּאת שֶׁעָשׂוּ מִצְוָתָן, אֵינָן מְטַמְּאִין:
Aquele que aspira [sobre outro indivíduo] a partir de uma janela pública, e ele [o indivíduo aspergido, supondo que tenha sido purificado] entra no templo e [posteriormente] as águas [com as quais ele foi asperso] são consideradas inválidas, ele é isento. [Aquele que aspira] de uma janela particular e [o indivíduo borrifado] entra no templo e [posteriormente] as águas são consideradas inválidas, ele é responsável. Mas um sumo sacerdote, [ele foi aspergido com água] de uma janela particular ou de uma janela pública, ele é isento, pois o sumo sacerdote não é responsável por entrar no templo [impuro]. Eles costumavam deslizar [à esquerda sobre as águas do chatat derramadas] em frente à janela pública e a pisoteavam, mas não se abstiveram [de fazê-lo e de entrar no templo depois], pois disseram: Águas do chatat que fizeram suas mitzva não causam impureza.
Explore referência sobre Pará 12:4. Comentários e análises aprofundados de fontes judaicas clássicas.