Jewamot 9

יֵשׁ מֻתָּרוֹת לְבַעֲלֵיהֶן וַאֲסוּרוֹת לִיְבָמֵיהֶן, מֻתָּרוֹת לִיְבָמֵיהֶן וַאֲסוּרוֹת לְבַעֲלֵיהֶן, מֻתָּרוֹת לָאֵלּוּ וְלָאֵלּוּ, וַאֲסוּרוֹת לָאֵלּוּ וְלָאֵלּוּ. וְאֵלוּ מֻתָּרוֹת לְבַעֲלֵיהֶן וַאֲסוּרוֹת לִיְבָמֵיהֶן, כֹּהֵן הֶדְיוֹט שֶׁנָּשָׂא אֶת הָאַלְמָנָה וְיֶשׁ לוֹ אָח כֹּהֵן גָּדוֹל, חָלָל שֶׁנָּשָׂא כְשֵׁרָה וְיֶשׁ לוֹ אָח כָּשֵׁר, יִשְׂרָאֵל שֶׁנָּשָׂא בַת יִשְׂרָאֵל וְיֶשׁ לוֹ אָח מַמְזֵר, מַמְזֵר שֶׁנָּשָׂא מַמְזֶרֶת וְיֶשׁ לוֹ אָח יִשְׂרָאֵל, מֻתָּרוֹת לְבַעֲלֵיהֶן וַאֲסוּרוֹת לִיְבָמֵיהֶן:

Są tacy, którym wolno przebywać swoim mężom, a ich yavmin nie wolno, i są tacy, którym wolno przebywać na yavmin, a mężom nie wolno. Są też tacy, którym wolno mieć jedno i drugie, i są tacy, którym nie wolno stosować obu. Są one dozwolone dla ich mężów i zabronione dla yavmin: zwykła Cohein, która poślubiła wdowę i która ma brata, który jest arcykapłanem [To samo dotyczy (Coheina, która poślubiła) dziewicę, bo kiedy on umiera, ona jest stał się wdową. „wdowa” jest wyrażona w oczekiwaniu na to, co nastąpi później, a mianowicie: „arcykapłan, który poślubił wdowę”], kielich, który poślubił keszeirę, która ma brata, który jest kaser, Izraelitę, który poślubił córkę Izraelity, który ma brata, który jest mamzerem, mamzera, który poślubił mamzereta, który ma brata, który jest Izraelitą. Są one dozwolone ich mężom i zabronione ich yavmin.

וְאֵלּוּ מֻתָּרוֹת לִיְבָמֵיהֶן וַאֲסוּרוֹת לְבַעֲלֵיהֶן. כֹּהֵן גָּדוֹל שֶׁקִּדֵּשׁ אֶת הָאַלְמָנָה וְיֶשׁ לוֹ אָח כֹּהֵן הֶדְיוֹט, כָּשֵׁר שֶׁנָּשָׂא חֲלָלָה וְיֶשׁ לוֹ אָח חָלָל, יִשְׂרָאֵל שֶׁנָּשָׂא מַמְזֶרֶת וְיֶשׁ לוֹ אָח מַמְזֵר, מַמְזֵר שֶׁנָּשָׂא בַת יִשְׂרָאֵל וְיֶשׁ לוֹ אָח יִשְׂרָאֵל, מֻתָּרוֹת לִיְבָמֵיהֶן וַאֲסוּרוֹת לְבַעֲלֵיהֶן. אֲסוּרוֹת לָאֵלּוּ וְלָאֵלּוּ, כֹּהֵן גָּדוֹל שֶׁנָּשָׂא אֶת הָאַלְמָנָה וְיֶשׁ לוֹ אָח כֹּהֵן גָּדוֹל אוֹ כֹהֵן הֶדְיוֹט, כָּשֵׁר שֶׁנָּשָׂא חֲלָלָה וְיֶשׁ לוֹ אָח כָּשֵׁר, יִשְׂרָאֵל שֶׁנָּשָׂא מַמְזֶרֶת וְיֶשׁ לוֹ אָח יִשְׂרָאֵל, מַמְזֵר שֶׁנָּשָׂא בַת יִשְׂרָאֵל וְיֶשׁ לוֹ אָח מַמְזֵר, אֲסוּרוֹת לָאֵלּוּ וְלָאֵלּוּ. וּשְׁאָר כָּל הַנָּשִׁים, מֻתָּרוֹת לְבַעֲלֵיהֶן וְלִיְבָמֵיהֶן:

A ci są dozwolone dla ich yavmin i zabronione dla ich mężów: arcykapłan, który poślubił wdowę i który ma brata, który jest zwykłym Coheinem [Ale jeśli ją poślubi, staje się chalalah przez jego wspólne pożycie i nie wolno jej oboje mąż i yavam.], kaser, który poślubił chalalę i który ma brata, który jest kielichem, Izraelitę, który poślubił mamzereta i który ma brata, który jest mamzerem, mamzera, który poślubił córkę Izraelity, który ma brata, który jest Izraelitą. Są one dozwolone dla ich yavmin, ale zabronione dla ich mężów. Zabronione obu: arcykapłanowi, który poślubił wdowę, który ma brata, który jest arcykapłanem lub zwykłym księdzem, kaser, który poślubił chalalę, który ma brata, który jest kaser, Izraelita, który poślubił mamzereta , który ma brata, który jest Izraelitą, mamzera, który poślubił córkę Izraelity, który ma brata, który jest mamzerem. To jest zabronione dla obu. A wszystkim innym kobietom wolno obcować z mężami i yavminami.

שְׁנִיּוֹת מִדִּבְרֵי סוֹפְרִים, שְׁנִיָּה לַבַּעַל וְלֹא שְׁנִיָּה לַיָּבָם, אֲסוּרָה לַבַּעַל וּמֻתֶּרֶת לַיָּבָם. שְׁנִיָּה לַיָּבָם וְלֹא שְׁנִיָּה לַבַּעַל, אֲסוּרָה לַיָּבָם וּמֻתֶּרֶת לַבָּעַל. שְׁנִיָּה לָזֶה וְלָזֶה, אֲסוּרָה לָזֶה וְלָזֶה. אֵין לָהּ לֹא כְתֻבָּה, וְלֹא פֵרוֹת, וְלֹא מְזוֹנוֹת, וְלֹא בְלָאוֹת, וְהַוָּלָד כָּשֵׁר, וְכוֹפִין אוֹתוֹ לְהוֹצִיא. אַלְמָנָה לְכֹהֵן גָּדוֹל, גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה לְכֹהֵן הֶדְיוֹט, מַמְזֶרֶת וּנְתִינָה לְיִשְׂרָאֵל, בַּת יִשְׂרָאֵל לְנָתִין וּלְמַמְזֵר, יֵשׁ לָהֶן כְּתֻבָּה:

Szenjot, którego zakazali soferim (zob. 2: 4): „Gdyby była szniją dla męża, a nie yavama [np. Matka matki męża, ale nie matki yavama, jak wtedy, gdy byli braćmi z ojcu, ale nie matce], nie wolno jej mężowi i pozwolono jej na yavam. Jeśli byłaby shniyah dla yavam, a nie dla męża, nie wolno jej uczestniczyć w yavam i wolno jej mężowi. jedno i drugie jest zabronione dla obu. Ona nie ma kethuba [jest to sto dwieście, czyli główna ketuba, której nie ma, ale ma dodatek] i nie ma owocu [ Nie płaci jej za owoc jej nichsei melog. I chociaż rabini dali mu owoc za jego obowiązek odkupienia jej, a on nie ma obowiązku odkupienia tej jednej, ponieważ ona nie zadowala: „I sprawię, że mieszkasz ze mną jak żona " — tak, że wydawało się, że powinien jej zapłacić za to, co zjadł z jej nichsei melog —mimo to rabini ukarali ją za to, że nie rości sobie prawa do owocu, który zjadł jako warunek kethuba, tak jak ukarali ją, że nie ma prawa do dyrektora kethuba. Albowiem stan ketuba jest porównany do samej kethuba], a ona nie ma pożywienia [Jest rzeczą oczywistą, że nie musi jej karmić, dopóki ona jest z nim, bo jest zobowiązany ją odesłać. Ale nawet jeśli wyjechał za granicę, a ona pożyczała i jadła, on nie musi płacić. Gdyż z żoną-kaserą, jeśli pożyczała i jadła, mąż jest zobowiązany zapłacić. Pożyczkodawca twierdzi bowiem, że jej pożyczył, a ona od męża. Gdyż tylko wtedy, gdy ktoś karmi ją nie pożyczką, w Kethuvoth mówimy, że halacha jest według Chanana, który powiedział, że jeśli ktoś wyjeżdża za granicę, a inny karmi swoją żonę, on (ta ostatnia) ulokował swoje pieniądze "na róg jelenia. " Bo skoro ją nakarmił dla jej męża, a jej nie pożyczył, od kogo może żądać zapłaty? Nic nie pożyczyła, a jej mąż nie prosił go, żeby ją karmił. Dlatego wykonał micwę (ale nie może rościć sobie żadnych praw). Jeśli ją pożyczył, a ona jest kaserą, jej mąż musi mu odpłacić, ale jeśli ona jest jedną z shniyothów, on nie jest zobowiązany do zapłaty.], A ona nie otrzymuje belaoth [Jeśli mąż użył jej melogu nichsei, dopóki nie były „zużyte” (balu), nie musi jej zwracać. Moglibyśmy bowiem pomyśleć, że skoro ona nie ma kethuba, to jeśli mąż zjadł jej nichsei melog, musiałby jej zapłacić za to, co zostało „zużyte”; dlatego jesteśmy poinformowani, że rabini ukarali ją, że jej mąż nie płaci za belaoth, ale cokolwiek znajdzie (z nichsei melog), które zabierze], a dziecko (z związku) jest kaser, i zmuszamy go do odeślij ją. Wdowa po arcykapłanie, rozwódka i chaluta po zwykłym księdzu, mamzereta i Netina po Izraelicie, córka Izraelity po Nathinie lub mamzerze mają ketubę. [Mają ketubę i owoc; mąż płaci im za owoc, który zjadł z ich nichsei melog. I mają utrzymanie, żywiąc się z jego majątku (ale dopiero po jego śmierci. Za życia nie jest zmuszony jej karmić, bo jest zobowiązany ją odesłać. A jeśli ktoś pożyczył jej jedzenie za życia jej męża, nie musi spłacać pożyczki.) Mają też belaoth, mąż jest zobowiązany do zwrotu tego, co „zdarł” z ich nichsei melog. I dzieje się tak tylko wtedy, gdy ich znał (być wdową itp.), A jeśli nie wiedział, że są takimi, nie mają ani kethuba, owoców, ani pożywienia, ani belaoth. Ale mają dodatek i belaoth, które pozostają. Co do shniyotha, który nie ma kethuba, owoców, pożywienia lub belaoth, i wdowy po arcykapłanie i rozwódki lub chaluca do zwykłego kapłana, który je ma—Dzieje się tak dlatego, że pierwsi są zakazani (tylko) przez skrybów i wymagają wzmocnienia (interdyktu), podczas gdy ci drudzy są zakazani przez Torę i nie wymagają wzmocnienia. W rozdziale „Ci biczowani” jest pokazane, że Tora zakazuje chaluca arcykapłanowi. I chociaż chaluca dla zwykłego kapłana jest zabroniona przez uczonych w Piśmie, w tym względzie została porównana do zakazu stosowania Tory].

בַּת יִשְׂרָאֵל מְאֹרֶסֶת לְכֹהֵן, מְעֻבֶּרֶת מִכֹּהֵן, שׁוֹמֶרֶת יָבָם לְכֹהֵן, וְכֵן בַּת כֹּהֵן לְיִשְׂרָאֵל, לֹא תֹאכַל בַּתְּרוּמָה. בַּת יִשְׂרָאֵל מְאֹרֶסֶת לְלֵוִי, מְעֻבֶּרֶת מִלֵּוִי, שׁוֹמֶרֶת יָבָם לְלֵוִי, וְכֵן בַּת לֵוִי לְיִשְׂרָאֵל, לֹא תֹאכַל בַּמַּעֲשֵׂר. בַּת לֵוִי מְאֹרֶסֶת לְכֹהֵן, מְעֻבֶּרֶת מִכֹּהֵן, שׁוֹמֶרֶת יָבָם לְכֹהֵן, וְכֵן בַּת כֹּהֵן לְלֵוִי, לֹא תֹאכַל לֹא בַתְּרוּמָה וְלֹא בַמַּעֲשֵׂר:

Córka Izraelity zaręczona z Coheinem lub brzemienna przez Coheina, lub shomereth yavam z Coheinem, a także córka Izraelity z Coheinem nie jedzą terumah. [Jak się dowiedzieliśmy (7: 4): „Płód i yavam i zaręczyny… dyskwalifikują i nie powodują jedzenia.”] Córka Izraelity zaręczona z Lewitą lub brzemienna przez Lewitę, albo shomereth yavama do Lewita, a także córka Lewity Izraelity, nie jedzą ma'aser. [Cała Miszna jest zgodna z R. Meirem, który mówi, że ma'aser riszon jest zabroniony obcym (tj. Nie-Lewitom), ale to nie jest halacha.] Córka lewity zaręczona z Coheinem, w ciąży przez Coheina, shomereth yavam do Coheina, a także córka Coheina do Lewity nie może jeść ani terumah, ani ma'aser. [To jest intencja: Ani terumah, ani ma'aser nie są rozdzielane na klepisku, ani córce Coheina, ani córce Lewity—dekret wydany przez rozwódkę, córkę Izraelity, której nie wolno jeść ma'aser. Jeśli dadzą ma'aser kobiecie na klepisku, mogą przyjść i rozdać ją córce Izraelity po tym, jak rozwiodła się z Lewity; bo nie wszyscy wiedzą, że otrzymywała ją dzięki mężowi. Z tego powodu R. Meir zarządził, aby kobieta nie zajmowała udziału w klepisku, nawet córka Coheina i córka Lewity. Jeśli chodzi o stwierdzenie: „Córka Lewity zaręczona z Coheinem… nie może jeść ani terumah, ani ma'aser”, to samo jest prawdą, nawet jeśli była zamężna. Dzieje się tak z powodu pierwszej części Miszny, a mianowicie: „Córka Izraelity zaręczonej z Coheinem itp.” (w takim przypadku tylko wtedy, gdy była zaręczona, nie je; bo gdyby była mężatką, jadłaby), że również tutaj, pod koniec Miszny, „córka Lewity zaręczonej z Coheinem” jest ustanowiony.]

בַּת יִשְׂרָאֵל שֶׁנִּסֵּת לְכֹהֵן, תֹּאכַל בַּתְּרוּמָה. מֵת, וְלָהּ הֵימֶנּוּ בֵן, תֹּאכַל בַּתְּרוּמָה. נִסֵּת לְלֵוִי, תֹּאכַל בַּמַּעֲשֵׂר. מֵת, וְלָהּ הֵימֶנּוּ בֵן, תֹּאכַל בַּמַּעֲשֵׂר. נִסֵּת לְיִשְׂרָאֵל, לֹא תֹאכַל לֹא בַתְּרוּמָה, וְלֹא בַמַּעֲשֵׂר. מֵת, וְלָהּ הֵימֶנּוּ בֵן, לֹא תֹאכַל לֹא בַתְּרוּמָה וְלֹא בַמַּעֲשֵׂר. מֵת בְּנָהּ מִיִּשְׂרָאֵל, תֹּאכַל בַּמַּעֲשֵׂר. מֵת בְּנָהּ מִלֵּוִי, תֹּאכַל בַּתְּרוּמָה. מֵת בְּנָהּ מִכֹּהֵן, לֹא תֹאכַל לֹא בַתְּרוּמָה וְלֹא בַמַּעֲשֵׂר:

Jeśli córka Izraelity wyszła za mąż za Coheina, może jeść terumę. Gdyby umarł, a ona urodziła mu dziecko, mogłaby jeść terumah, [jest napisane (Księga Kapłańska 22:11): „… i ten, który narodził się w jego domu— mogą jeść (yochlu) z jego chleba. „Przeczytaj to” ya'achilu ”(„ powodują, że jedzą ”). Dopóki jej dziecko żyje,„ sprawia, że ​​”zjada terumah.] Jeśli poślubiła lewitę [po tym, jak urodziła dziecko z Cohein], zjada ma'aser [a nie terumah, chociaż ma dziecko z Cohein, ponieważ później stała się „obcą”.] Gdyby on (Lewita) umarł, a ona urodziła mu dziecko, zjada ma'aser [z mocą swego syna z Lewity; ale nie je terumah z mocą swojego dziecka z Cohein, mając nasienie od obcego]. Izraelitka, nie je ani terumah, ani ma'aser. Jeśli on umrze, a ona urodziła mu dziecko, nie zjada ani teruma, ani maaser. Jeśli umarło jej dziecko z Izraelity, zjadło maaser. Jeśli jej dziecko od śmierci Lewity, może jeść terumah, a jeśli umarło jej dziecko z Cohein, nie może jeść ani terumah, ani ma'aser.

בַּת כֹּהֵן שֶׁנִּשֵּׂאת לְיִשְׂרָאֵל, לֹא תֹאכַל בַּתְּרוּמָה. מֵת וְלָהּ הֵימֶנּוּ בֵן, לֹא תֹאכַל בַּתְּרוּמָה. נִשֵּׂאת לְלֵוִי, תֹּאכַל בַּמַּעֲשֵׂר. מֵת, וְלָהּ הֵימֶנּוּ בֵן, תֹּאכַל בַּמַּעֲשֵׂר. נִשֵּׂאת לְכֹהֵן, תֹּאכַל בַּתְּרוּמָה. מֵת, וְלָהּ הֵימֶנּוּ בֵן, תֹּאכַל בַּתְּרוּמָה. מֵת בְּנָהּ מִכֹּהֵן, לֹא תֹאכַל בַּתְּרוּמָה. מֵת בְּנָהּ מִלֵּוִי, לֹא תֹאכַל בַּמַּעֲשֵׂר. מֵת בְּנָהּ מִיִּשְׂרָאֵל, חוֹזֶרֶת לְבֵית אָבִיהָ. וְעַל זוֹ נֶאֱמַר (ויקרא כב), וְשָׁבָה אֶל בֵּית אָבִיהָ כִּנְעוּרֶיהָ מִלֶּחֶם אָבִיהָ תֹּאכֵל:

Jeśli córka Coheina poślubiła Izraelitę, nie może jeść terumah. Jeśli umarł, a ona urodziła mu dziecko, nie może jeść terumah. Jeśli poślubiła Lewitę, może zjeść ma'aser. Jeśli umarł, a ona urodziła mu dziecko, może zjeść ma'aser. Jeśli poślubiła Coheina, może jeść terumah. Jeśli umarł, a ona urodziła mu dziecko, może jeść terumah. Jeśli umarło jej dziecko z Coheinów, nie może jeść terumah. Jeśli umarło jej dziecko z Lewity, nie może jeść ma'aser. Jeśli umarło jej dziecko z Izraelity, wraca do domu swojego ojca. A o tym jest napisane (Księga Kapłańska 22:13): „Wtedy wróci do domu swego ojca jak w okresie swego panieństwa. Z chleba swego ojca będzie mogła jeść”.