Jadaim 1

מֵי רְבִיעִית נוֹתְנִין לַיָּדַיִם, לְאֶחָד, אַף לִשְׁנַיִם. מַחֲצִית לֹג, לִשְׁלשָׁה אוֹ לְאַרְבָּעָה. מִלֹּג, לַחֲמִשָּׁה וְלַעֲשָׂרָה וּלְמֵאָה. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, וּבִלְבַד שֶׁלֹּא יִפְחֹת לָאַחֲרוֹן שֶׁבָּהֶם מֵרְבִיעִית. מוֹסִיפִין עַל הַשְּׁנִיִּים וְאֵין מוֹסִיפִין עַל הָרִאשׁוֹנִים:

Ćwierć [ kłody , określona jednostka objętości] wody należy wlać na ręce [rytualne mycie rąk] dla jednej osoby, a nawet dla dwóch. Połowa kłody [ma być wylana] na trzy lub cztery. A z [naczynia zawierającego] jeden kłód [wody] pięć, dziesięć lub nawet sto [ludzie mogą myć ręce]. Rabin Yose mówi: ale tylko pod warunkiem, że nie będzie mniej niż jedna czwarta [ kłody ] na ostatni z nich [do mycia]. Można dodać [wodę, wylewając ją na dłonie tam, gdzie spadła] na drugą [polewając wodę; tzn. przy trzecim nalewaniu można przelewać się tam, gdzie spadły wody przy drugim nalewaniu]. Ale nie można dodawać na pierwszym [nalewanie; tj. przy drugim nalewaniu nie można przelewać się tam, gdzie spadły wody przy pierwszym nalewaniu].

בְּכָל הַכֵּלִים נוֹתְנִין לַיָּדַיִם, אֲפִלּוּ בִכְלֵי גְלָלִים, בִּכְלֵי אֲבָנִים, בִּכְלֵי אֲדָמָה. אֵין נוֹתְנִין לַיָּדַיִם, לֹא בְדָפְנוֹת הַכֵּלִים, וְלֹא בְשׁוּלֵי הַמַּחַץ, וְלֹא בִמְגוּפַת הֶחָבִית. וְלֹא יִתֵּן לַחֲבֵרוֹ בְחָפְנָיו, מִפְּנֵי שֶׁאֵין מְמַלְּאִין וְאֵין מְקַדְּשִׁין וְאֵין מַזִּין מֵי חַטָּאת וְאֵין נוֹתְנִים לַיָּדַיִם אֶלָּא בִכְלִי. וְאֵין מַצִּילִין בְּצָמִיד פָּתִיל אֶלָּא כֵלִים, שֶׁאֵין מַצִּילִין מִיַּד כְּלִי חֶרֶשׂ אֶלָּא כֵלִים:

Można wlewać [wodę do mycia] na ręce ze wszystkich [rodzajów] naczyń, nawet z naczyń z łajna wołowego, z naczyń kamiennych lub z naczyń glinianych. Nie wolno wylewać [wody do mycia] na ręce z boków naczyń [tj. Z fragmentów naczyń], ani używać [odłamanego] dna dużego dzbanka, ani używać korka beczki, ani też nie nalewać [woda] na [ręce] swego towarzysza z zagłębienia jego [własnej] ręki, ponieważ można tylko napełniać, uświęcać lub spryskiwać wody czatu [wody zawierające popiół czerwonej jałówki, używane jako część rytuał oczyszczenia] naczyniem i nie wolno ich brać w swoje ręce. I nic nie może być chronione [przed zanieczyszczeniem, w przypadkach zanieczyszczenia spowodowanego przez zacienienie zamkniętym obszarem zawierającym Pochodzenie nieczystości] za pomocą szczelnej pieczęci [która czasami może chronić przed zacieniającą nieczystością], chyba że jest [zawarte w] [całym] naczyniu. A coś może być tylko chronione przed [nieczystością przez nieczysty przedmiot znajdujący się obok niego] w naczyniu glinianym, jeśli samo jest naczyniem.

הַמַּיִם שֶׁנִּפְסְלוּ מִשְּׁתִיַּת הַבְּהֵמָה, בְּכֵלִים, פְּסוּלִים. וּבְקַרְקָעוֹת, כְּשֵׁרִים. נָפַל לְתוֹכָן דְּיוֹ, קוֹמוֹס, וְקַנְקַנְתּוֹם וְנִשְׁתַּנּוּ מַרְאֵיהֶן, פְּסוּלִין. עָשָׂה בָהֶם מְלָאכָה אוֹ שֶׁשָּׁרָה בָהֶן פִּתּוֹ, פְּסוּלִין. שִׁמְעוֹן הַתִּמְנִי אוֹמֵר, אֲפִלּוּ נִתְכַּוֵּן לִשְׁרוֹת בָּזֶה וְנָפַל לַשֵּׁנִי, כְּשֵׁרִים:

Odnośnie wód, które stały się niezdatne do picia dla zwierząt, jeśli są w [jakimkolwiek] naczyniu, są one niezdatne do mycia rąk; a jeśli są w ziemi [tj. w rowie], to nadają się [do mycia się nimi przez zanurzanie w nich rąk]. Jeśli atrament, sok lub metaliczny barwnik wpadną do nich i zmienią swój wygląd, są one nieważne [tj. Wody nie nadają się do prania]. Jeśli były używane do jakiegoś zajęcia lub moczono w nich chleb, są nieważne. Szimon, Teimani powiedział: nawet jeśli ktoś zamierzał moczyć [swój chleb] w tych [wodach], a zamiast tego wpadł do tych [wód], są one [do mycia].

הֵדִיחַ בָּהֶם אֶת הַכֵּלִים אוֹ שֶׁמִּחָה בָהֶם אֶת הַמִּדּוֹת, פְּסוּלִים. הֵדִיחַ בָּהֶם כֵּלִים מוּדָחִים אוֹ חֲדָשִׁים, כְּשֵׁרִים. רַבִּי יוֹסֵי פוֹסֵל בַּחֲדָשִׁים:

Jeśli ktoś wypłukał w nich naczynia lub wyczyścił nimi naczynia pomiarowe, one [tj. Użyte wody] są nieważne. Jeśli wypłukano [już] wypłukane lub nowe naczynia, są one ważne [tj. Wody są ważne do mycia]. Rabin Yose unieważnia [wody] w odniesieniu do nowych.

הַמַּיִם שֶׁהַנַּחְתּוֹם מַטְבִּיל בָּהֶם אֶת הַגְּלֻסְקִין, פְּסוּלִים. וּכְשֶׁהוּא מֵדִיחַ אֶת יָדָיו בָּהֶן, כְּשֵׁרִים. הַכֹּל כְּשֵׁרִים לִתֵּן לַיָּדַיִם, אֲפִלּוּ חֵרֵשׁ שׁוֹטֶה וְקָטָן. מַנִּיחַ חָבִית בֵּין בִּרְכָּיו וְנוֹטֵל. מַטֶּה חָבִית עַל צִדָּהּ וְנוֹטֵל. וְהַקּוֹף נוֹטֵל לַיָּדַיִם. רַבִּי יוֹסֵי פוֹסֵל בִּשְׁנֵי אֵלּוּ:

Wody, w których piekarz zanurzył [niewypalone] bułki, są nieważne. A kiedy [zamiast tego] opłuka w nich ręce [a potem spryska bułki wodą z rąk], są one ważne [tj. Wody, w których opłukał ręce]. Każdy może wylać na ręce [innej osoby, aby je umyć], nawet osoba głucha i niema, osoba z upośledzeniem funkcji poznawczych lub osoba niepełnoletnia. Mężczyzna może postawić beczkę między kolanami, aby wylać [wodę na swoje ręce, aby je umyć] lub przechylić beczkę na bok i wylać [na ręce]. Małpa może polać ręce [wodą do mycia]. Rabin Yose uważa te dwie osoby [tj. Przechylanie beczki lub używanie małpy] za nieważne.