Szekalim 8

Rozdział 8

א כָּל הָרֻקִּין הַנִּמְצָאִים בִּירוּשָׁלַיִם טְהוֹרִין, חוּץ מִשֶּׁל שׁוּק הָעֶלְיוֹן, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, בִּשְׁאָר יְמוֹת הַשָּׁנָה, שֶׁבָּאֶמְצַע טְמֵאִין וְשֶׁבַּצְּדָדִין טְהוֹרִין. וּבִשְׁעַת הָרֶגֶל, שֶׁבָּאֶמְצַע טְהוֹרִין וְשֶׁבַּצְּדָדִין טְמֵאִין, שֶׁמִּפְּנֵי שֶׁהֵן מֻעָטִין מִסְתַּלְּקִין לַצְּדָדִין:

1 Cała ślina znajdująca się w Jerozolimie jest (rytualnie) czysta [i nie zakłada się, że jest to plwocina zav lub zava, która powoduje nieczystość w ludziach i naczyniach, ponieważ postępujemy zgodnie z większością (przypadków)], z wyjątkiem górny rynek [znaleziono tam gojowskie pralki, a mędrcy zarządzili, że Goje będą podobni do zavinów pod każdym względem i że ich ślina jest nieczysta. Niektórzy twierdzą, że dzieje się tak dlatego, że większość ludzi nie odwiedzała górnego targu, a odwiedzali go tylko zavin i zavoth, którzy izolowali się od innych.] To są słowa R. Meira. R. Yossi mówi: Pozostałe dni w roku (tj. Poza świętami) (ślina znaleziona) na środku (drogi) są nieczyste; a po bokach czyste. Podczas festiwalu w środku jest czysto; po bokach, nieczyści, ponieważ ponieważ oni (zavin) są nieczyści, przesuwają się na boki. [(Pozostałe dni w roku), zavin i zavoth są liczne i idą środkiem drogi; a ci, którzy są czyści, idą na pobocze drogi, gdzie większość ludzi nie chodzi i wzywają wszystkich nieczystych, aby ich nie dotykali. Ale podczas święta, kiedy większość Izraela jest czysta, nieczyści odchodzą na boki, aby nie czynić ludzi nieczystymi, a czyści chodzą środkiem drogi. Dlatego podczas festiwalu ślina znajdująca się w środku jest czysta, a ta znajdująca się po bokach jest nieczysta. Halacha jest zgodna z R. Yossi.]

ב כָּל הַכֵּלִים הַנִּמְצָאִין בִּירוּשָׁלַיִם דֶּרֶךְ יְרִידָה לְבֵית הַטְבִילָה טְמֵאִין. דֶּרֶךְ עֲלִיָּה, טְהוֹרִין, שֶׁלֹּא כְּדֶרֶךְ יְרִידָתָן עֲלִיָּתָן, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, כֻּלָּן טְהוֹרִין, חוּץ מִן הַסַּל וְהַמַּגְרֵפָה וְהַמְּרִצָּה הַמְיֻחָדִין לַקְּבָרוֹת:

2 Wszystkie naczynia znalezione w Jerozolimie —(jeśli zostały znalezione) przy zejściu do mykwy, są nieczyści; na podejściu są czyste. [Do mykwy prowadziły dwie ścieżki: jedna w dół; druga, wznosząca się, tak aby nieczyste (naczynia) nie dotykały czystego. Ci, którzy znaleźli się na zejściu, są nieczyści z pewnością, ponieważ musieli spaść z tych, którzy przynosili je do zanurzenia]; bo nie tak, jak ich zstąpienie jest ich wzniesieniem. [Albowiem w swoim zejściu byli zdecydowanie nieczyści, dlatego przynosili ich do mykwy; podczas gdy podczas wznoszenia się, po zanurzeniu, są czyści.] R. Yossi mówi: Wszyscy są czyści [albowiem nie wydali zarządzenia (nieczystości) dla naczyń o wątpliwym statusie w Jerozolimie. Halacha jest zgodna z R. Yossi] (wszystkie są czyste) z wyjątkiem kosza, grabie [za pomocą którego zbiera się kości zmarłych, gdy są rozrzucane] i meritzah [przyrząd do kruszenia i łamania kości zmarłych, aby włożyć je do kosza i przenosić z miejsca na miejsce], ponieważ są specjalnie przeznaczone do celów pogrzebowych.

ג סַכִּין שֶׁנִּמְצֵאת בְּאַרְבָּעָה עָשָׂר, שׁוֹחֵט בָּהּ מִיָּד. בִּשְׁלשָׁה עָשָׂר, שׁוֹנֶה וּמַטְבִּיל. וְקוֹפִיץ, בֵּין בָּזֶה וּבֵין בָּזֶה שׁוֹנֶה וּמַטְבִּיל. חָל אַרְבָּעָה עָשָׂר לִהְיוֹת בְּשַׁבָּת, שׁוֹחֵט בָּהּ מִיָּד. בַּחֲמִשָּׁה עָשָׂר, שׁוֹחֵט בָּהּ מִיָּד. נִמְצֵאת קְשׁוּרָה לְסַכִּין, הֲרֵי זוֹ כַּסַּכִּין:

3 Gdyby ktoś znalazł nóż czternastego (Nissana), można go natychmiast zabić, [dla pewności jego właściciel wczoraj zanurzył go (w mykwie), aby o zachodzie słońca (stał się czysty) i był zdolny do uboju nim dzisiaj, Pesach eve]; (jeśli został znaleziony) trzynastego, zanurza go ponownie. [To znaczy, nawet jeśli można założyć, że jego właściciel już go zanurzył, znalazca musi ponownie zanurzyć go w możliwości, że jego właściciel go nie zanurzył, mając na to czas aż do wieczora. I chociaż nie wydali zarządzenia (nieczystości) dla statków o wątpliwym statusie w Jerozolimie, z powodu większej surowości kodszim, wymagane było zanurzenie. Rambam wyjaśnia, że ponownie spryska ją możliwością, że spowodowała nieczystość martwego ciała i została spryskana trzeciego dnia; a teraz (o ile to możliwe, że będzie to siódmy dzień), ponownie go spryskuje, a następnie zanurza.] i (jeśli znaleziono) toporek [używany do cięcia mięsa i rąbania kości], zarówno na tym, jak i na tym [ trzynastego i czternastego] zanurza go ponownie. [Bo toporek nadaje się tylko do chagigah (ofiara świąteczna), w której dozwolone jest łamanie kości (w przeciwieństwie do ofiarowania Pesach). Gemara (Pesachim 70a) interpretuje Misznę jako odniesienie do przypadku, w którym Nassi jest u kresu śmierci trzynastego, w którym to przypadku, jeśli umrze, całe zgromadzenie będzie nieczyste i złoży ofiarę Pesach w stan nieczystości, aby naczynia nie musiały być czyszczone. Dlatego nóż, który jest potrzebny do uboju Pesach i który budzi tylko jedną wątpliwość, a mianowicie, być może Nassi nie umrą, a Pesach zostanie poświęcony w czystości—nóż byłby zanurzony (przez właściciela) i przyjmuje się, że czyścił go trzynastego, a czternastego zabił nim Pesach. Ale siekierka, w której są dwie wątpliwości— być może Nassi umrą i złożą w ofierze Pesach w nieczystości, w którym to przypadku chagigah nie zostanie przyniesiony i nie ma potrzeby posiadania topora, a także (druga wątpliwość), nawet jeśli nie umrze, być może Pesachim być obfite, a czagiga nie zostanie przyniesiona czternastego (zob.Pesachim 6: 3) —nie zanurzą jej i przyjmuje się, że nie została oczyszczona.] Jeśli czternasty wypadł w szabat, może z nim natychmiast zabić, [a my nie mówimy, że skoro jest szabat, nie może zabijać z nim możliwość stwierdzenia, że jest nieczysty, tak że Pesach staje się nieczysty i okaże się, że zbezcześcił szabat bez przeprowadzania micwy. Moi nauczyciele wyjaśniali, że „może nim zabić natychmiast” jako odnoszące się do topora. Bo chociaż nie ma chagigi w szabat, można przypuszczać, że zanurzył go w szabat na chagigę piętnastego] (jeśli go znalazł) piętnastego, może zabić go natychmiast, [dla wszystkich ludzie wiedzą, że spryskiwanie i zanurzanie jest zabronione na festiwalu i zanurzają wszystko przed świętem.] Jeśli to (topór) został znaleziony przywiązany do noża, to jest jak nóż, [tj. mówimy, że z pewnością zanurzył go nożem. Ale Rambam wyjaśnia: Jeśli jeden nóż został znaleziony z innym nożem, który rozpoznaje, to (pierwszy) jest uważany za drugi: jeśli jest nieczysty, nieczysty; jeśli czysty, czysty.]

ד פָּרֹכֶת שֶׁנִּטְמֵאת בִּוְלַד הַטֻמְאָה, מַטְבִּילִין אוֹתָהּ בִּפְנִים וּמַכְנִיסִין אוֹתָהּ מִיָּד. וְאֶת שֶׁנִּטְמֵאת בְּאַב הַטֻמְאָה, מַטְבִּילִין אוֹתָהּ בַּחוּץ וְשׁוֹטְחִין אוֹתָהּ בַּחֵיל. וְאִם הָיְתָה חֲדָשָׁה, שׁוֹטְחִין אוֹתָהּ עַל גַּג הָאִצְטַבָּא, כְּדֵי שֶׁיִּרְאוּ הָעָם אֶת מְלַאכְתָּהּ שֶׁהִיא נָאָה:

4 Jeśli parochet (zasłona Świątyni) stał się nieczysty przez v'lad hatumah („potomstwo nieczystości”, tj. Nieczystości pierwszego stopnia) [Jeśli dotknął nieczystych płynów, mędrcy orzekli, że nieczyste płyny czynią przedmioty nieczystymi, wydać dekret ze względu na "płyn" zav i zavah, taki jak jego ślina i jego nasienie, które są av hatumah (pierwotne nieczystość) i czynią ludzi i przedmioty nieczystymi na mocy prawa Tory], jest zanurzony w środku [i nie musi być wysłanym poza Boskie obozowisko, stając się nieczystym tylko przez v'lad hatumah] i jest natychmiast zwracany [nie wymagając "zachodu słońca" (ze względu na jego czystość)]. Ale jeśli stał się nieczysty przez av hatumah [a sheretz (pełzająca rzecz) lub padlina], jest zanurzony na zewnątrz. [Musi zostać wysłana (z Boskiego obozowiska), jak stwierdzono (Eruvin 10:15): „Jeśli ktoś wniesie nieczystość Szeretza do Świątyni, ponosi odpowiedzialność.”] I jest rozłożony w Chel [na zewnątrz azara]. A jeśli był nowy, został rozłożony na portyku Itztewa (portyku świątyni), aby ludzie mogli zobaczyć, jak pięknie został wykonany.

ה רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר מִשּׁוּם רַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן הַסְּגַן, פָּרֹכֶת עָבְיָהּ טֶפַח, וְעַל שִׁבְעִים וּשְׁתַּיִם נִימִין נֶאֱרֶגֶת, וְעַל כָּל נִימָא וְנִימָא עֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה חוּטִין. אָרְכָּהּ אַרְבָּעִים אַמָּה וְרָחְבָּהּ עֶשְׂרִים אַמָּה, וּמִשְּׁמוֹנִים וּשְׁתֵּי רִבּוֹא נַעֲשֵׂית. וּשְׁתַּיִם עוֹשִׂין בְּכָל שָׁנָה, וּשְׁלשׁ מֵאוֹת כֹּהֲנִים מַטְבִּילִין אוֹתָהּ:

5 R. Szimon b. Gamliel mówi w imieniu R. Szimona, syna przybocznego arcykapłana: Grubość parochetu była szeroka na dłoń, była utkana na siedemdziesięciu dwóch prętach poprzecznych, a na każdej nitce było dwadzieścia cztery nici. . [Albowiem było to zrobione z błękitu, purpury, szkarłatu i lnu, każdy po sześć razy, jak wyjaśniono w Joma.] Jego długość wynosiła czterdzieści łokci, a szerokość dwadzieścia [według wejścia Ulama, które było wysokie na czterdzieści łokci. i dwadzieścia szerokich.] I był wykonany z osiemdziesięciu dwóch tysięcy. [To była liczba pasm, z których został wykonany. Inna interpretacja: liczba wydanych na nią złotych dinarów (wynosiła osiemdziesiąt dwa tysiące). W niektórych tekstach jest napisane: „formowaniem tego zajmowało się osiemdziesiąt sześć tysięcy młodych dziewcząt”]. Dwa z nich były robione każdego roku, a trzysta Cohanim zanurzało je. [Gotowe artykuły, mimo że zostały wykończone w czystości, wymagają zanurzenia w świątyni (Chagigah 3: 2). „Trzysta kohanim” naszej Miszny to przesada, której wielu nie potrzebuje, aby ją zanurzyć.]

ו בְּשַׂר קָדְשֵׁי קָדָשִׁים שֶׁנִּטְמָא, בֵּין בְּאַב הַטֻמְאָה, בֵּין בִּוְלַד הַטֻמְאָה, בֵּין בִּפְנִים, בֵּין בַּחוּץ, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, הַכֹּל יִשָּׂרֵף בִּפְנִים, חוּץ מִשֶּׁנִּטְמָא בְּאַב הַטֻמְאָה בַּחוּץ. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, הַכֹּל יִשָּׂרֵף בַּחוּץ, חוּץ מִשֶּׁנִּטְמָא בִּוְלַד הַטֻמְאָה בִּפְנִים:

6 Ciało świętych świętych, które stało się nieczyste, czy to przez av hatumah, czy v'lad hatumah, wewnątrz (azara) lub na zewnątrz —Beth Shammai mówi: Wszystko ma być spalone w środku [w wielkim beth hadeshen („domu popiołów”) w azarze, gdzie spalono święte świętości, które stały się niezdolne. Albowiem wszystko, co staje się niezdolne do świętości, jest palone w (miejscu) świętości], z wyjątkiem tego, co stało się nieczyste przez av hatumah na zewnątrz, [ponieważ nieczystość jest poważna, a niezdolność wystąpiła na zewnątrz, nie ma być wnoszona do azara do spalenia, ponieważ nie stała się niezdolna do świętości.] Beth Hillel mówi: Wszystko jest spalone na zewnątrz, z wyjątkiem tego, co stało się nieczyste przez v'lad hatumah w środku, [w którym to przypadku są dwa (czynniki decydujące o spaleniu go w środku ): jego nieczystość pojawiła się wewnątrz, a jego nieczystość ma mniejszą wagę. Ale jeśli stał się nieczysty przez av hatumah, nie należy go przechowywać w środku, dopóki nie zostanie spalony, ale należy go natychmiast wyjąć i spalić na zewnątrz.]

ז רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אֶת שֶׁנִּטְמָא בְּאַב הַטֻמְאָה, בֵּין בִּפְנִים בֵּין בַּחוּץ, יִשָּׂרֵף בַּחוּץ. וְאֶת שֶׁנִּטְמָא בִּוְלַד הַטֻמְאָה, בֵּין בִּפְנִים בֵּין בַּחוּץ, יִשָּׂרֵף בִּפְנִים. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, מְקוֹם טֻמְאָתוֹ שָׁם שְׂרֵפָתוֹ:

7 R. Eliezer mówi: To, co stało się nieczyste przez av hatumah, wewnątrz lub na zewnątrz, ma zostać spalone na zewnątrz; a to, co stało się nieczyste przez v'lad hatumah, wewnątrz lub na zewnątrz, ma zostać spalone w środku. [Albowiem skoro zgodnie z prawem Tory jest czyste, nawet jeśli na zewnątrz stało się nieczyste, to powinno być spalone w (miejscu) świętości.] R. Akiva mówi: Gdziekolwiek stało się nieczyste, tam jest spalane.

ח אֵבָרֵי הַתָּמִיד, נִתָּנִין מֵחֲצִי כֶּבֶשׁ וּלְמַטָה בַּמִּזְרָח, וְשֶׁל מוּסָפִין נִתָּנִין מֵחֲצִי כֶּבֶשׁ וּלְמַטָה בַּמַּעֲרָב, וְשֶׁל רָאשֵׁי חֳדָשִׁים נִתָּנִין מִתַּחַת כַּרְכֹּב הַמִּזְבֵּחַ מִלְּמָטָה, הַשְּׁקָלִים וְהַבִּכּוּרִים אֵין נוֹהֲגִין אֶלָּא בִּפְנֵי הַבַּיִת, אֲבָל מַעְשַׂר דָּגָן וּמַעְשַׂר בְּהֵמָה וְהַבְּכוֹרוֹת נוֹהֲגִין בֵּין בִּפְנֵי הַבַּיִת בֵּין שֶׁלֹּא בִּפְנֵי הַבַּיִת. הַמַּקְדִּישׁ שְׁקָלִים וּבִכּוּרִים, הֲרֵי זֶה קֹדֶשׁ. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הָאוֹמֵר בִּכּוּרִים קֹדֶשׁ, אֵינָן קֹדֶשׁ:

8 Kończyny tamida znajdują się w dolnej połowie rampy na zachód. [Cohanim, który wygrał los, aby ofiarować kończyny tamidów, nie zrobił tego od razu, ale umieścili je na rampie i udali się do lishkath hagazith (komnata z ciosanego kamienia), aby wyrecytować Szema, i potem wracali i składali kończyny w ofierze na ołtarzu. I tutaj uczy się, że będą one umieszczone w dolnej połowie rampy. Pochylnia miała bowiem trzydzieści dwa łokcie długości i postawiono ją na połowie schodzącej w dół. A rampa miała szesnaście łokci szerokości i umieścili ją na połowie w kierunku zachodnim.] A (kończyny) mussafin są umieszczone w dolnej połowie rampy w kierunku wschodnim. I (kończyny) ofiary Rosz Chodesz są umieszczone w górnej połowie, na krawędzi ołtarza, [tj. Sovev (galeria)] w kierunku wschodnim. Shekalim i bikkurim (pierwsze owoce) są dostępne tylko wtedy, gdy jest świątynia. [Shekalim, ponieważ są one używane do (kupowania) ofiar, tak że tam, gdzie nie ma ofiar, nie ma szekali. Bikkurim, ponieważ jest napisane (Księga Wyjścia 23:19): „Pierwsze z pierwocin ziemi waszej przyniesicie do domu Pana Boga”—Kiedy masz dom (tj. Świątynię), masz bikkurim; kiedy nie masz domu, nie masz bikkurim.]; ale dziesięcina ze zboża i dziesięcina ze zwierzęcia i bechorot (pierworodne) otrzymują obie rzeczy, kiedy jest lub nie ma Świątyni. [Albowiem świętość ziemi nie odchodzi, tak że terumoth i ma'aseroth muszą być oddzielone. A z dziesięciną ze bestii, co dziesiąta bestia musi zostać oddzielona. W Bechoroth (53a) jest powiedziane, że dziesięcina z bestii została zawieszona, aby nie była nadużywana.] Jeśli ktoś konsekruje szekalim i bikkurim, [które można uzyskać tylko wtedy, gdy jest świątynia—jeśli oddzieli ich, gdy nie ma Świątyni], są oni (mimo wszystko) poświęceni. R. Szimon mówi: Jeśli ktoś ogłasza poświęcenie swoich bikkurimów, nie są one konsekrowane. [Albowiem skoro jest wyraźnie napisane: „… przynieście do domu Pana Boga”, nawet jeśli ich rozdzielił, nie są nazywani „bikkurim”, kiedy nie ma Świątyni. Rambam rozumie to jako: „Jeśli ktoś poświęca się bedek habayith (konserwacja świątyni), szekalim i bikkurim, to już (rozdzielił)”. Zgodnie z jego interpretacją nie jest jasne, dlaczego według R. Szechona szekalim są konsekrowane, a bikkurim nie. Halacha jest zgodna z R. Szimonem.]

Poprzedni rozdział